به گزارش سینماتک، سریال «بادی» (The Body) نتفلیکس، تریلر ترسناک هشتقسمتی به نویسندگی و کارگردانی کوین شپرد، نقدهای متفاوتی از منتقدان دریافت کرده است. این سریال در سال ۲۰۰۴ و در مدرسهای کاتولیک میگذرد و داستان گروه رقصی را روایت میکند که پس از یک آیین آغازین ناموفق، زندگیشان دستخوش تحول میشود.
نقد کالایدر؛ اثری متفاوت از تریلرهای نوجوانانه
گابریل ماس، منتقد کالایدر، «بادی» را اثری «ظرافتتر، خلقوخوتر و بسیار متفکرانهتر» از تریلرهای معمول نوجوانانه میداند. به نوشتهٔ او، این سریال با وجود استفاده از کلیشههای ترسناک نوجوانانه مانند رؤیاهای روحی و همکلاسی شرور، از این کلیشهها برای کشف یک قاتل یا توطئه استفاده نمیکند. در عوض، شپرد به پرسشهای دشوار دربارهٔ ایمان، نقشهای جنسیتی، همجنسگراهراسی درونی، خیر و شر و معنای باور داشتن میپردازد.
به نوشتهٔ کالایدر، بینندگانی که به دنبال سریالی شبیه «دروغهای کوچک زیبا» هستند ناامید خواهند شد؛ این درام تیره اما گاه خندهدار، بیشتر شبیه سفری طولانی به دنیایی است که تنها در ترانههای لانا دل ری وجود دارد. اما بینندگانی که تحمل سریالی با فضاسازی بیشتر از پیشروی داستانی را دارند، با اجراهای برجستهٔ گروهی از بازیگران جوان پاداش میگیرند.
داستان از شب هالووین ۲۰۰۴ آغاز میشود؛ زمانی که تیم رقص مدرسهٔ کاتولیک سنت مارکس تصمیم میگیرد عضو جدید و بسیار مؤمن خود، گریس، را با آیینی آغازین که شبیه یک مراسم شیطانی است، بپذیرد. در این مهمانی، دختران اکستازی مصرف میکنند و گریس به شکلی مرموز به کما میرود. کالایدر مینویسد: «عنوان سریال بهسرعت معنای دوگانه پیدا میکند؛ هم مفهومی الهیاتی که دختران در مدرسه میآموزند و هم بدن تحتاللفظی گریس.»

به نوشتهٔ این منتقد، معماهای سریال دربارهٔ علت کما، مصرف مواد، نقش برادر عجیب لیسبت و کپک سیاه نمازخانه، در نهایت به کشف حقیقت زندگی اطرافیان گریس منجر میشود. لیسبت که در ابتدا شبیه شخصیتی از آثار استیون کینگ به نظر میرسد، بهطور غافلگیرکنندهای ماکیاولیستی از آب درمیآید و از رازهای گروه برای محبوب شدن استفاده میکند.
کالایدر ضعف اصلی سریال را «طرح داستانی نسبتاً نازک و گاه گیجکننده» میداند، اما بزرگترین دارایی آن را بدون شک بازیگرانش معرفی میکند که شخصیتهای پیچیده و گاه غیردوستداشتنی را با عمق و شور بازی میکنند. به نوشتهٔ او، کریستینا بوگیچ، جینا مزاروس و سارا بوستانی کلیشههای دبیرستانی را با دردی گیرا و شدت پر میکنند و رابطهٔ پرتنش آنیا و الیز به قلب عاطفی سریال تبدیل میشود.
نقد اسکرینرنت؛ آشفتگی جذاب و پایان نگرانکننده
دنی کسل اودوم، منتقد اسکرینرنت، «بادی» را اثری «بیپروا و کمپ» میداند که به ژانر سریالهای همجنسگرایانه زنانه وفادار است. به نوشتهٔ او، این سریال یکی از «کفرآمیزترین» آثاری است که در مدت اخیر دیده و همین ویژگی آن را سرگرمکننده میکند. به گفتهٔ او، «بادی» نهادهای مذهبی، پیشگوییهای دینی، رؤیاها و اعترافها را به سخره میگیرد و دوز سنگینی از احساس گناه کاتولیک را روی شخصیتها میریزد.
اسکرینرنت اما به مشکلات سریال هم اشاره میکند. به نوشتهٔ این منتقد، «بادی» رسماً یک «آشفتگی جذاب» است؛ تعداد کمی از شخصیتها به شکلی باورپذیر به موقعیتها واکنش نشان میدهند و والدین تقریباً در داستان غایباند. به گفتهٔ او، سرعت روایت ناهمگون است؛ قسمت اول قوی است، اما قسمتهای دوم تا چهارم بین کندی و سرعت بیش از حد نوسان میکنند و سریال حدود قسمت پنجم ریتم خود را پیدا میکند.
به نوشتهٔ اسکرینرنت، اوج و پایان سریال شتابزده به نظر میرسد و «بادی» با یک پایان باز تمام میشود که اگر فصل دوم ساخته نشود، سریال را عملاً غیرقابل تماشا میکند. این منتقد نگرانی خود را از لغو سریال توسط نتفلیکس ابراز میکند و مینویسد: «پرسشهای بیپاسخ کوچک نیستند؛ آنها هستهٔ طرح داستاناند.»
با این حال، اسکرینرنت کمپ بودن و صحنههای همجنسگرایانهٔ سریال را نقاط قوت آن میداند. به نوشتهٔ او، برای نخستین بار به نظر میرسد صحنههای بیپروای سریال برای لذت همجنسگرایان زنانه نوشته شده، نه برای نگاه مردانه. او پیشبینی میکند «بادی» به یک اثر کالت تبدیل شود، شبیه «اما من یک تشویقکننده هستم» یا «جنین شیطان».
هر هشت قسمت «بادی» از ۱۱ نوامبر در نتفلیکس منتشر شده است.
منبع: collider.com، screenrant.com
این سریال در سال ۲۰۰۴ و در مدرسهای کاتولیک میگذرد و داستان گروه رقصی را روایت میکند که پس از یک آیین آغازین ناموفق دچار تحول میشود.
اجراهای برجسته بازیگران جوان، طنز مذهبی جسورانه و صحنههای همجنسگرایانهای که برای لذت همجنسگرایان زنانه نوشته شده، از نقاط قوت ذکرشده است.
آشفتگی روایت، سرعت ناهمگون، رفتارهای غیرمنطقی شخصیتها، غیبت والدین و پایان باز که در صورت ساخته نشدن فصل دوم مشکلساز میشود.

💬 دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید.