چهل و سومین جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران این روزها در سالنهای پردیس سینمایی ملت در جریان است؛ رویدادی که به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، با وجود شرایط اقتصادی و اوضاعی که شاید تماشای فیلم کوتاه را جزو اولویتها قرار ندهد، صندلیهایش پر است و حتی در سانسهای فوقالعاده نیز برای بسیاری از فیلمها باید روی پله نشست.
صندلیهای پر و تنشهای غایب
به گزارش تابناک، در این دوره فیلمسازان جوان در کنار فیلمسازانی که تجربهٔ ساخت فیلم بلند داستانی نیز دارند، آثارشان را روی پرده میبرند. این گزارش میافزاید که بهروز شعیبی، دبیر جشنواره، به عنوان فیلمساز درک خوبی از مناسبات این حوزه دارد و همین مسئله باعث شده تنشهای مدیریتهای پیشین که کار را حتی به تحریم جشنواره کشانده بود، در این دوره رخ ندهد.
با این حال، ورودی تأکید میکند که این توصیفات به معنای بینقص بودن جشنواره تهران نیست و میتوان به شیوهٔ برگزاری، سیاستگذاری یا کیفیت بخشهای مختلف آن نقد وارد کرد. آنچه در روزهای اخیر در برخی رسانهها درباره این جشنواره مطرح شده، به گزارش تابناک نشان میدهد که گاهی حاشیهها چنان بر متن غلبه میکنند که اصل ماجرا، یعنی حفظ امکان فعالیت هنری و جلوگیری از عمیقتر شدن شکاف میان هنرمندان و نهادهای فرهنگی، به حاشیه میرود.
دو محور اصلی حواشی

مسئلهٔ حجاب در سینما ملت
یکی از محورهای حمله به جشنوارهٔ امسال، به گزارش تابناک، مسئلهٔ رعایت حجاب در سینما ملت بوده است. برخی رسانهها با انتشار تصاویر و طرح انتقادهایی دربارهٔ پوشش تعدادی از مراجعهکنندگان، برگزارکنندگان را به کوتاهی در اجرای ضوابط متهم کردهاند. این در حالی است که به گزارش تابناک، مسئولان جشنواره از طریق پیامک به شرکتکنندگان و تماشاگران بر رعایت حجاب تأکید کردهاند.
تابناک در ادامه این پرسش را مطرح میکند که آیا مسئولیت برگزارکنندگان یک جشنواره سینمایی، پس از اطلاعرسانی و تذکر به شرکتکنندگان و مخاطبان، به مداخلهٔ مستقیم و برخورد با افراد در ورودی سینما میرسد و آیا باید انتظار داشت که عوامل اجرایی جشنواره با مراجعهکنندگان درگیر شوند و فضای یک رویداد فرهنگی را به صحنهٔ تنش تبدیل کنند.
انتخاب پانتهآ پناهیها بهعنوان داور
محور دیگر انتقاد این جریان، به گزارش تابناک، انتخاب پانتهآ پناهیها بهعنوان داور جشنواره و اشارهٔ برخی رسانهها به استوریهای پیشین او در اینستاگرام، بهویژه در جریان حوادث ۱۴۰۱ است. تابناک در این باره مینویسد که باید میان مواضع شخصی یک هنرمند، فعالیت حرفهای او و مسئولیتش در یک رویداد سینمایی تفاوت قائل شد.
به گزارش تابناک، تا آنجا که از وضعیت حرفهای پناهیها برمیآید، او همچنان در سینما و تلویزیون فعالیت دارد و اگر مجموعههای مسئول بهویژه کمیتهٔ خاص مسئول این حوزه تشخیص میداد، این بازیگر فعالیت نداشت. این گزارش میافزاید که برای انتخاب داوران استعلامهای معمول انجام شده و قاعدتاً اگر نهادهای مسئول تشخیص دادهاند پناهیها میتواند داوری کند، فشار برای کنار گذاشتن او، بهخصوص بعد از شروع جشنواره و در زمان اعلام نتایج، بیش از توجه به اصول، ضربه به یک رویداد ملی است.
پرسش بازگشت هنرمندان
تابناک اصل ماجرا را فراتر از یک نام و یک انتخاب میداند و میپرسد آیا قرار است هر هنرمندی که در مقطعی از فعالیتش موضعی بحثبرانگیز گرفته یا در شبکههای اجتماعی سخنی گفته، امکان بازگشت نداشته باشد و آیا هدف از مدیریت فرهنگی، ساختن فهرستی دائمی از افراد مجاز و غیرمجاز است یا باید امکان همکاری، گفتوگو و بازگشت به عرصهٔ مشترک را حفظ کرد.
این گزارش میافزاید که پذیرش داوری در جشنوارهای که برگزارکنندگان آن به ساختار رسمی جمهوری اسلامی ایران وابستهاند، میتواند فرصتی برای حفظ ارتباط و جلوگیری از گسست کامل میان بخشهایی از جامعهٔ هنری و نهادهای فرهنگی فراهم کند. تابناک همچنین یادآوری میکند که اگر حضور در یک جشنوارهٔ رسمی به جای فرصتی برای ارتباط، به پروندهای تازه برای محکومیت رسانهای تبدیل شود، نتیجه ممکن است نه تقویت یک رویکرد فرهنگی، بلکه تثبیت فاصلهها و محدودتر شدن دایرهٔ تعامل باشد.

ماموریتی که نباید به حاشیه برود
تابناک در بخش پایانی گزارش خود تأکید میکند که جشنواره فیلم کوتاه تهران یک ماموریت مهم دارد و آن معرفی نسل تازهٔ فیلمسازان ایران است. به گزارش این رسانه، در دورانی که شمار فیلمسازان جوانی که از دستیاری به کارگردانی میرسند کاهش چشمگیری یافته، فیلم کوتاه وزن بیشتری در معرفی استعدادها دارد.
این گزارش میافزاید که روزگاری خروجی این مسیر چهرههایی چون بهرام بیضایی، ناصر تقوایی، کیانوش عیاری، عباس کیارستمی و ابراهیم حاتمی کیا بود که همگی با فیلم کوتاه پا به عرصه گذاشتند و هیچ چیزی نباید این ماموریت مهم را به حاشیه ببرد.

💬 دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید.