هشت سریال برتر اچ‌بی‌او به انتخاب کالایدر؛ از سوپرانوس تا وایر

به گزارش سینماتک، اچ‌بی‌او از سال ۱۹۸۳ بیش از ۲۰۰ سریال ساخته است؛ بسیاری از آن‌ها جایزه گرفته‌اند، برخی به آثار کالت تبدیل شده‌اند و بعضی هر دو. کالایدر در گزارشی هشت سریال برتر تاریخ این شبکه را رتبه‌بندی کرده است. در این فهرست، سریال‌هایی مثل «سکس اند د سیتی»، «د وایت لوتوس» و «افیوریا» هم آمده‌اند که مسیر ستاره‌هایی چون سارا جسیکا پارکر، سیدنی سوینی و ادریس البا را هموار کردند.

رتبه هشتم تا ششم؛ از بالتیمور تا نیویورک قرن نوزدهم

در رتبه هشتم، «د وایر» (The Wire) قرار دارد؛ سریالی که هر یک از شش فصلش به موضوعی مشخص در بالتیمور و پیوندش با نهادهای انتظامی می‌پردازد. فصل اول به توقف تجارت غیرقانونی مواد مخدر خانواده بارکسدیل اختصاص دارد و فصل دوم نشان می‌دهد صنعت‌زدایی چگونه اتحادیه‌های کارگری، به‌ویژه اسکله بالتیمور، را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

موضوعات دیگر این سریال شامل دولت شهری، نظام مدارس دولتی، اصلاحات شهری، سیاست شهری در رسانه‌ها و روزنامه بالتیمور سان همراه با افول روزنامه‌نگاری می‌شود. این درام جنایی هیچ شخصیت اصلی واقعی ندارد؛ انتخابی نادر در تلویزیون که به گفته کالایدر تصمیم هوشمندانه‌ای بود، چون تغییر همیشه به یک یا دو قهرمان نیاز ندارد. «د وایر» با وجود تحسین گسترده، جوایز زیادی نگرفت، اما خط داستانی و بازیگران متنوعش مسیر تلویزیون را تغییر داد.

رتبه هفتم به «عصر طلایی» (The Gilded Age) می‌رسد که از ۲۰۲۲ پخش می‌شود. این درام تاریخی در دهه ۱۸۸۰ می‌گذرد و با نقل مکان ماریان بروک (لویزا جاکوبسون) به خانه خاله‌هایش، اگنس ون راین (کریستین بارانسکی) و آدا فورته (سینتیا نیکسون)، پس از مرگ پدرش آغاز می‌شود. آنچه ماریان انتظارش را ندارد، تنش میان خانواده‌های ثروت قدیم و نو و کارهایی است که آشنایان برای یک پله بالا رفتن از نردبان اجتماعی منهتن انجام می‌دهند.

شخصیت‌های این سریال تصویری دقیق از نخبگان نیویورک در قرن نوزدهم ارائه می‌دهند؛ بازیگران با ظرافت نقش‌ها را بازی می‌کنند و هر صحنه را به تکه‌ای از تاریخ تبدیل می‌کنند که در کتاب درسی پیدا نمی‌شود. فصل چهارم این درام در حال پخش است و مثل فصل‌های قبل، تحسین منتقدان و طرفداران را برانگیخته است.

رتبه ششم از آن «کراب یور انثوزیازم» (Curb Your Enthusiasm) است که از ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۴ پخش شد. لری دیوید پیش از بازی در نقش نسخه داستانی خودش، هم‌سازنده «ساینفلد» بود. در این سریال، لری نویسنده تلویزیونی نیمه‌بازنشسته‌ای است که در موقعیت‌های غیرعادی بسیاری گرفتار می‌شود؛ موقعیت‌ها و راه‌حل‌هایی که سریال را به موفقیتی فوری تبدیل کرد و چهره‌های مشهوری چون جان هَم، لین-مانوئل میراندا و کاترین اوهارا (که درگذشته) در آن نقش‌آفرینی کردند.

برخلاف بیشتر سریال‌های محبوب اچ‌بی‌او، «کراب یور انثوزیازم» از ابتدا تا انتها می‌خواست بیننده را بخنداند، نه اینکه او را در ترس از اتفاقی ناگوار نگه دارد. این سریال جنبه‌های عجیب هر بازیگری را بیرون کشید و آرامش کمدی تازه‌ای به طرفداران داد. این سریال جایزه‌برنده در ۲۰۲۴ با ۱۲ فصل به پایان رسید و طرفدارانش هنوز دلتنگ آن‌اند.

رتبه پنجم تا سوم؛ از وستروس تا خانواده روی

«گیم آو ترونز» (Game of Thrones) در رتبه پنجم ایستاده است؛ درام فانتزی پرتماشاگر دهه ۲۰۱۰ که بازیگران بسیاری را در نقش‌های پیچیده و نقطه‌های عطف حرفه‌ای‌شان نشان داد. این سریال در هشت فصل چند خط داستانی داشت، از جمله درگیری‌های سیاسی میان خاندان‌های اشرافی و تلاش برای بازپس‌گیری قدرتی که شخصیت‌ها باور داشتند سزاوارش هستند.

خط داستانی چشمگیر و بازی‌ها به تنهایی برای بالا بردن بیننده کافی بود، اما برهنگی مکرر و صحنه‌های نبرد باعث می‌شد این سریال برای کودکان مناسب نباشد. فصل آخر بین طرفداران محبوب نبود، اما هیجان هفت فصل اول را از بین نمی‌برد. این سریال محبوبیت فانتزی را دوباره زنده کرد و ژانری که فکر می‌شد مخصوص بچه‌هاست را به پدیده‌ای جهانی برای بزرگسالان تبدیل کرد. اچ‌بی‌او از این سریال دو اسپین‌آف ساخت: «هاوس آو د دراگون» و «ای نایت آو د سون کینگdoms».

رتبه چهارم به «بیگ لیتل لایز» (Big Little Lies) می‌رسد. اچ‌بی‌او ابتدا این سریال را مینی‌سری معرفی کرد، اما تحسین گسترده آن باعث شد شبکه فصل دوم را هم سفارش دهد. فصل اول با ورود جین چپمن (شیلین وودلی)، مادر مجردی که با مدلین مکنزی (ریس ویترسپون) و سلست رایت (نیکول کیدمن) دوست می‌شود، آغاز می‌شود. در ادامه فصل، تاریکی زندگی این زنان آشکار می‌شود و پیامدهای مرگباری به بار می‌آورد که آن‌ها همراه رناتا کلاین (لورا درن) و بانی کارلسون (زوئی کراویتز) در فصل دوم با آن روبه‌رو می‌شوند.

هر بازیگر «بیگ لیتل لایز» به مخاطب نشان داد مهم نیست چقدر تلاش کنی همه‌چیز را خوب جلوه بدهی، هیچ‌چیز کامل نیست. طرفداران احساس گناه، اندوه و ترس هر شخصیت را حس می‌کردند و زنان سریال نمونه‌ای از پیوندی ناگسستنی را نشان دادند. احساسات و شیمی بازیگران به بردن جوایز امی و گلدن گلوب کمک کرد و طرفداران بی‌تابانه منتظرند تولید کامل فصل سوم آغاز شود.

رتبه سوم از آن «ساکسشن» (Succession) است که از ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۳ پخش شد. این سریال نشان می‌دهد وقتی خانواده‌ای در چنگ طمع گرفتار می‌شود چه اتفاقی می‌افتد. داستان حول خانواده روی و جنگ برای تصاحب شرکت خانوادگی وای‌استار روی‌کو می‌چرخد. سه مدعی اصلی، کندال روی (جرمی استرانگ)، رومن روی (کیران کالکین) و شیوان «شیو» روی (سارا اسنوک)، فرزندان لوگان روی (برایان کاکس)، مدیرعامل شرکت بودند.

تماشای رقابت برای رسیدن به صندلی مدیرعاملی ترسناک بود؛ بینندگان می‌دیدند فرزندان برای رسیدن به یک شغل پرزرق‌وبرق زندگی خودشان را نابود می‌کنند. در پایان، کانر روی (آلن راک)، پسر سوم لوگان، خوش‌عاقبت‌ترین خواهر و برادر بود و تنها کسی که هیچ علاقه‌ای به اداره شرکت نداشت. هیچ‌کدام از فرزندان لوگان مدیرعامل نشدند، اما بازیگرانشان برای این نقش‌ها گلدن گلوب گرفتند و در چهار فصل به مخاطبان آموختند هیچ زندگی پرامتیازی ارزش نابود کردن خود یا خانواده را ندارد.

رتبه دوم و اول؛ دکتر رابی و تونی سوپرانوی خلافکار

«د پیت» (The Pitt) در رتبه دوم قرار گرفته است. طرفداران در پنج دقیقه اول قسمت نخست این سریال عاشق دکتر مایکل «رابی» روبیناویچ (نوآ وایلی) و رفتار سخت‌کوشش شدند. داستان حول رابی و رویدادهای شیفت‌های او در بخش اورژانس مرکز پزشکی ترومای پیتسبورگ می‌چرخد؛ بخشی که او و همکارانش آن را «د پیت» می‌نامند. بعضی موارد جزئی بودند، بعضی تهدیدکننده زندگی؛ اما وجه مشترک همه، غافلگیر کردن بیننده‌ای بود که فکر می‌کرد هر بیمار پایان خوشی دارد.

منتقدان و متخصصان پزشکی این سریال را برای نمایش واقع‌گرایانه زندگی پزشکان و پرستاران اورژانس تحسین کردند. این سریال به مخاطبان هدیه درک این را می‌دهد که اورژانس در واقعیت چگونه است و برخی موارد به‌راستی دلخراش‌اند؛ واقعیتی از حوزه پزشکی که طرفداران به دیدنش عادت ندارند. این سریال پیش‌تر جوایز امی و گلدن گلوب گرفته و فصل سومش قرار است سال آینده پخش شود.

و در صدر، «سوپرانوس» (The Sopranos) قرار دارد که از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۷ پخش شد. این سریال فقط بهترین سریال اچ‌بی‌او نیست، بلکه یکی از معدود سریال‌های مافیایی است که در آن مخاطب به‌سختی می‌تواند از اعضای مافیا متنفر شود. داستان بینندگان را با تونی سوپرانوی (جیمز گاندولفینی) آشنا می‌کند؛ رئیس مافیایی که به روش پیچیده خودش میان کار و زندگی خانوادگی تعادل برقرار می‌کند. تونی با دوستان و اقوامش جنایت‌های هولناکی مرتکب می‌شود، اما پس از شش فصل، نفرت از او یا آرزوی زندانی شدنش تقریباً غیرممکن می‌شود.

رفتار شیطانی بعضی از این مافیاها هرگز خسته‌کننده نشد و سریال همیشه راهی برای افزودن پیچش به نقاط عطف داستانی پیدا می‌کرد. هیچ‌کس نمی‌تواند تصور کند یک جنایتکار برای همیشه از همه چیز فرار کند، اما این سریال طرفداران را امیدوار می‌کرد اعضای خانواده جنایت تونی فناناپذیر باشند. بینندگان هرگز نمی‌فهمند تونی سوپرانوس زنده ماند یا مرد، اما این شخصیت همیشه یکی از الهام‌بخش‌ترین و شرورترین قهرمانان تاریخ تلویزیون باقی می‌ماند.

منبع: collider.com