به گزارش سینماتک، سعید راد، با نام اصلی احمد سعید حقپرست راد، یکی از شناختهشدهترین و محبوبترین بازیگران تاریخ سینمای ایران بود که با چهرهٔ مردانه، فیزیک بدنی ویژه و حضوری پرجاذبه، نقشهای ماندگاری را در بیش از چهار دهه فعالیت هنری خلق کرد. او که در ۴ آبان ۱۳۲۳ در تهران متولد شد، مسیر پرفراز و نشیبی را در سینمای ایران طی کرد؛ از تبدیل شدن به «جوان اول» فیلمهای فارسی در دههٔ ۱۳۵۰ گرفته تا ممنوعیت از فعالیت و مهاجرت اجباری، و سپس بازگشتی پیروزمندانه به پردهٔ نقرهای در دههٔ ۱۳۸۰.
دوران کودکی و زندگی شخصی
سعید راد در محلهٔ سنگلج تهران به دنیا آمد. پدرش از افسران حزب توده بود که در زمان کودکی او در جریان یک پرواز آزمایشی جان باخت. او پس از پنج سالگی به همراه خانواده به شمیران نقل مکان کرد و در محلهای زندگی کرد که در همسایگی چهرههای فرهنگی و هنری بزرگی چون جلال آلاحمد و نیما یوشیج قرار داشت.
راد تحصیلات خود را تا مقطع دیپلم ادامه داد. او در دوران جوانی به ورزش، بهویژه فوتبال، علاقهٔ زیادی داشت و از هواداران سرسخت باشگاه پرسپولیس بود. این علاقه تا پایان عمر در او باقی ماند و بارها در ورزشگاه آزادی برای تماشای بازیهای این تیم حاضر شد. نوهٔ او، آدام همتی، بازیکن فوتبال است.
سعید راد با نوشآفرین (از بازیگران سینمای ایران) ازدواج کرد که این ازدواج در سال ۱۳۷۲ به جدایی انجامید. حاصل این ازدواج دو فرزند به نامهای «نگاه» (دندانپزشک) و «سام» (وکیل) است.
آغاز فعالیت حرفهای
سعید راد فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۴۷ آغاز کرد، اما نقطهٔ عطف ورود او به دنیای بازیگری، سال ۱۳۵۰ و با ایفای نقش در فیلم «فاتحین صحرا» به کارگردانی محمد زریندست بود. در همان سال، امیر نادری او را برای نقش اصلی فیلم «خداحافظ رفیق» (Adieu Friend) انتخاب کرد؛ فیلمی که به دلیل بازی درخشان راد، او را به سرعت به شهرت رساند.
منش لوطیوار، فیزیک بدنی ورزیده و میمیک خاص چهرهٔ راد، او را خیلی زود به «جوان اول» سینمای ایران تبدیل کرد. در فاصلهٔ سالهای ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۷، او در ۳۴ فیلم سینمایی به ایفای نقش پرداخت و به یکی از پرفروشترین و محبوبترین ستارههای آن دوران تبدیل شد.

مسیر موفقیت و شهرت
پس از انقلاب ۱۳۵۷، سعید راد در هفت فیلم از جمله «خط قرمز»، «برزخیها» و «عقابها» (۱۳۶۳) بازی کرد. اما بازی در فیلم «عقابها» و فضای سیاسی آن دوران، منجر به ممنوعالتصویر شدن او شد. راد در سال ۱۳۶۵ ایران را ترک کرد و حدود ۱۴ سال در کانادا زندگی کرد.
او در سال ۱۳۷۸ (یا به روایتی ۲۰۰۰ میلادی) به ایران بازگشت، اما تا سال ۱۳۸۲ و بازی در فیلم «دوئل» به کارگردانی احمدرضا درویش، حضور پررنگی در سینما نداشت. نقش «اسکندر» در «دوئل» نقطهٔ عطف بازگشت او بود و بار دیگر تواناییهایش را به رخ کشید. پس از آن، راد در فیلمهای مهمی چون «چ» (۱۳۹۲) به کارگردانی ابراهیم حاتمیکیا در نقش تیمسار فلاحی و «گیرنده» (۱۳۹۰) ایفای نقش کرد.
او در دو دههٔ اخیر در آثار تلویزیونی و شبکه نمایش خانگی نیز حضور یافت که از شاخصترین آنها میتوان به سریالهای «در چشم باد»، «سرزمین مادری» و «ترور خاموش» اشاره کرد. آخرین حضور او مقابل دوربین، در سریالهای «ارثیه پدری» و «گیلدخت» بود.
جوایز و افتخارات
سعید راد در طول دوران حرفهای خود جوایز متعددی را کسب کرد که نشاندهندهٔ استعداد و جایگاه والای او در سینمای ایران است.
| جایزه | دوره / سال | اثر |
|---|---|---|
| تندیس سپاس بهترین بازیگر نقش اول مرد | ششمین دوره جشنواره سپاس (۱۳۵۳) | «تنگنا» |
| دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش اول مرد | پنجمین دوره جشنواره سپاس | «صبح روز چهارم» |
| دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش اول مرد | سیامین جشنواره فیلم فجر (۱۳۹۰) | «گیرنده» |

این جوایز، بهویژه تندیس سپاس برای فیلم «تنگنا»، جایگاه او را به عنوان یکی از بهترین بازیگران نسل خود تثبیت کرد.
جدیدترین فعالیتها و وضعیت فعلی
سعید راد در شهریور ۱۴۰۲ در منزل خود دچار زمینخوردگی شد و از ناحیهٔ لگن دچار شکستگی گردید. پس از جراحی، به دلیل عفونت ریه و مثانه و همچنین ناموفق بودن یکی از عملهای جراحی، وضعیت جسمانی او بهتدریج وخیم شد. او سرانجام در صبح روز دوشنبه، ۱ مرداد ۱۴۰۳ (۲۲ ژوئیه ۲۰۲۴)، پس از تحمل حدود ده ماه بیماری، در سن ۷۹ سالگی در یکی از بیمارستانهای تهران درگذشت.
مراسم تشییع پیکر او با حضور گستردهٔ هنرمندان و مردم در حیاط خانه سینما برگزار شد و پیکر او بنا به وصیت خودش، در کنار فردین در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
آخرین آثاری که از سعید راد بر جای مانده است، سریالهای «ارثیه پدری» و «گیلدخت» هستند. سریال «ترور خاموش» نیز از جمله جدیدترین کارهای او بود که در زمان حیاتش پخش شد.
جمعبندی
سعید راد یکی از چهرههای بیبدیل سینمای ایران بود که با استعداد ذاتی، حضوری قدرتمند و انتخابهای هوشمندانه، نقشهای بهیادماندنی را خلق کرد. مسیر حرفهای او پر از فراز و نشیب بود؛ از اوج شهرت در دههٔ ۵۰ تا سالها سکوت و دوری از وطن، و سپس بازگشتی که بار دیگر عظمت او را به نمایش گذاشت. او نه تنها یک بازیگر، بلکه بخشی از حافظهٔ تصویری و فرهنگی چند نسل از ایرانیان است. نام سعید راد همواره در کنار بزرگترین ستارههای تاریخ سینمای ایران خواهد درخشید.
سعید راد در ۱ مرداد ۱۴۰۳ (۲۲ ژوئیه ۲۰۲۴) در سن ۷۹ سالگی و پس از تحمل یک دوره بیماری ناشی از زمینخوردگی و شکستگی لگن درگذشت.
نام اصلی او احمد سعید حقپرست راد بود.
او با فیلمهای ماندگاری چون «دوئل»، «چ»، «تنگنا»، «گیرنده» و «عقابها» شناخته میشود. همچنین در سریالهایی مانند «در چشم باد» و «ترور خاموش» نیز نقشآفرینی کرده است.
بله، او برای فیلم «تنگنا» تندیس سپاس بهترین بازیگر نقش اول مرد را دریافت کرد و برای فیلم «گیرنده» دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش اول مرد از جشنواره فیلم فجر را کسب نمود.

💬 دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید.