به گزارش سینماتک، بازی Marvel’s Wolverine از همان ابتدا انتظارات زیادی را برانگیخت؛ بهویژه اینکه استودیوی اینسامنیاک گیمز، سازنده مجموعه بازیهای موفق Spider-Man، مسئولیت ساخت ماجراجویی مستقل ولورین را بر عهده داشت. با این حال، تجربه این بازی برای همه طرفداران به یک اندازه رضایتبخش نبوده است. گِرمن لوسیه، نویسنده وبسایت io9، در نقدی که ۱۳ نوامبر ۲۰۲۶ منتشر کرد، بازی را ناامیدکننده توصیف کرده و میگوید بهجای اشتیاق برای ادامه داستان، بیشتر برای تمام کردن آن تلاش میکرده است.
مبارزات تکراری؛ مشکل اصلی بازی ولورین
یکی از نخستین تفاوتهای Marvel’s Wolverine با بازیهای Spider-Man اینسامنیاک، ساختار خطی و محدودتر آن است. بازی برخلاف ماجراجوییهای مرد عنکبوتی، دنیای جهانباز و گستردهای ندارد و بازیکن را در مسیری داستانمحور و مشخص پیش میبرد. نویسنده ابتدا با این انتخاب چندان موافق نبوده، اما بهتدریج پذیرفته که چنین ساختاری با روایت داستان ولورین تناسب بیشتری دارد.
مشکل اصلی از نگاه او به سیستم مبارزه بازمیگردد. بخش زیادی از درگیریها به فشردن مداوم دکمه حمله و ضربه زدن به دشمنان خلاصه میشود. هرچند با پیشرفت بازی حرکات ترکیبی و تواناییهای تازهای در اختیار بازیکن قرار میگیرد، اما این تنوع برای جلوگیری از یکنواخت شدن مبارزات کافی نیست.
تکرار دشمنان و موقعیتها نیز به این احساس دامن میزند. بازیکن بارها با گروههایی مانند Reavers و The Hand روبهرو میشود و میان محیطهایی نظیر ژاپن و مادریپور رفتوآمد میکند. از نظر نویسنده، بخشی از مأموریتها و روایتها نیز با ترفندهایی ساده و تکراری، مانند پیدا کردن دستگاههای ضبطشده و پیامهای صوتی شخصیتها، پیش میروند.

نقاط قوت؛ خشونت، گرافیک و اجرای بازیگران
با وجود انتقادها، بازی نقاط قوت قابلتوجهی دارد. مبارزه با پنجههای آدامانتیومی ولورین، قطع کردن اندام دشمنان و نمایش خشن درگیریها از بخشهایی است که میتواند برای طرفداران این شخصیت جذاب باشد. گرافیک چشمنواز و اجرای بازیگران نیز به حفظ جذابیت تجربه کمک میکند.
رابطه عاطفی لوگان و جین گری یکی دیگر از عناصر مثبت داستان است. روایت بهتدریج به سمت افشای هویت شخصیت منفی اصلی حرکت میکند و بخش پایانی بازی، بهویژه پرده سوم، لحظات مهم و بهیادماندنیای دارد. با این حال، نویسنده معتقد است رسیدن به این لحظات به زمان زیادی نیاز دارد و بازی دیرتر از حد انتظار به نقطه اوج خود میرسد.
داستان گذشته ولورین و مأموریتهای فرعی
یکی دیگر از انتقادهای مطرحشده به نحوه روایت گذشته پیچیده لوگان مربوط است. برای آشنایی با بخشهای مهمی از تاریخچه این شخصیت، بازیکن باید از مسیر اصلی فاصله بگیرد و مأموریتهای فرعیای را انجام دهد که در نگاه نخست ارتباط روشنی با داستان اصلی ندارند. این مأموریتها سرنخهایی درباره گذشته ولورین ارائه میکنند و در نهایت به افشای مهمی درباره داستان او میرسند.

به باور نویسنده، این ساختار باعث میشود برخی بازیکنان ترجیح دهند مأموریتهای فرعی را کنار بگذارند و فقط داستان اصلی را دنبال کنند. در نتیجه، بخشی از بار احساسی روایتی که قرار است در پایان به یک داستان عاشقانه مهم تبدیل شود، ممکن است برای بازیکنانی که از این مسیر جانبی عبور نکردهاند، بهاندازه کافی اثرگذار نباشد.
آیا Marvel’s Wolverine ارزش تجربه کردن دارد؟
نویسنده نقد پس از حدود ۱۸ ساعت بازی در چند هفته، از تمام کردن آن احساس رضایت کامل نداشته است؛ هرچند معتقد است بازی آنقدر لحظات خوب دارد که تجربه کردنش را توجیه کند. مبارزات خونین، طراحی بصری، صداپیشگی و برخی لحظات داستانی از جمله دلایلی هستند که میتوانند طرفداران ولورین را به تجربه آن ترغیب کنند.
با این حال، جمعبندی این نقد روشن است: Marvel’s Wolverine در نمایش خشونت و قدرت شخصیت اصلی موفق عمل میکند، اما تکرار مبارزات، مأموریتهای کمتنوع و کشدار شدن روایت مانع از تبدیل شدن آن به تجربهای کاملاً رضایتبخش شدهاند. این ارزیابی البته نظر شخصی نویسنده است و نقدهای دیگر بازی، از جمله بررسیهایی که داستان و مبارزات آن را تحسین کردهاند، تصویر متفاوتی ارائه میکنند.
این بازی را استودیوی Insomniac Games، سازنده مجموعه بازیهای Marvel’s Spider-Man، توسعه داده است.
تکراری شدن مبارزات، بازگشت مداوم دشمنان مشابه، تنوع محدود مأموریتها و طولانی شدن روند روایت از مهمترین انتقادهای نویسنده هستند.
مبارزات خشن و خونین، گرافیک چشمنواز، اجرای بازیگران و رابطه داستانی لوگان و جین گری از نقاط قوت بازی معرفی شدهاند.
نویسنده میگوید بازی را پس از حدود ۱۸ ساعت تجربه، طی چند هفته به پایان رسانده است.

💬 دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید.