به گزارش سینماتک، مارلون براندو جونیور، بازیگر افسانهای آمریکایی، یکی از بزرگترین و تأثیرگذارترین هنرمندان تاریخ سینماست که با سبک بازی طبیعی و احساسی خود، انقلابی در بازیگری مدرن ایجاد کرد. او که در سوم آوریل ۱۹۲۴ در اوماها، نبراسکا به دنیا آمد، با ایفای نقش استنلی کووالسکی در نمایش «اتوبوسی به نام هوس» در برادوی به شهرت رسید و سپس با نسخه سینمایی همان اثر، به ستارهای بیچون و چرا تبدیل شد. براندو در طول دوران حرفهای خود هشت بار نامزد جایزه اسکار شد و دو بار این جایزه را برای فیلمهای «در بارانداز» و «پدرخوانده» از آن خود کرد .
دوران کودکی و زندگی شخصی
مارلون براندو در خانوادهای پرتنش بزرگ شد. پدرش فروشنده بود و مادرش، که بازیگر سابق تئاتر بود، با اعتیاد به الکل دست و پنجه نرم میکرد . او دوران تحصیل آرامی نداشت و از آکادمی نظامی اخراج شد. براندو برای فرار از زندگی محدود شهر کوچک، راهی نیویورک شد و در آنجا زیر نظر استلا آدلر، از شاگردان برجسته کنستانتین استانیسلاوسکی، به فراگیری هنر بازیگری پرداخت. او بعدها به «اکتورز استودیو» پیوست و در آنجا با لی استراسبرگ و الیا کازان همکاری کرد . زندگی شخصی او نیز همواره پرحاشیه بود؛ او سه بار ازدواج کرد و یازده فرزند داشت .
آغاز فعالیت حرفهای
براندو فعالیت حرفهای خود را از تئاتر آغاز کرد و در سال ۱۹۴۴ در نمایش «I Remember Mama» در برادوی ظاهر شد. نقطه عطف کارنامه او بازی در نقش استنلی کووالسکی در نمایش «اتوبوسی به نام هوس» به کارگردانی الیا کازان در سال ۱۹۴۷ بود؛ نقشی که او را به یکی از تحسینشدهترین بازیگران صحنه تبدیل کرد . نخستین حضور سینمایی او در فیلم «مردان» (۱۹۵۰) بود که برای آمادهسازی نقش یک جانباز فلج، بیش از یک ماه را در بیمارستان بستری شد .

مسیر موفقیت و شهرت
براندو در دهه ۱۹۵۰ با زنجیرهای از نقشهای درخشان به ستارهای بیبدیل تبدیل شد. نسخه سینمایی «اتوبوسی به نام هوس» (۱۹۵۱)، «زندهباد زاپاتا!» (۱۹۵۲)، «ژولیوس سزار» (۱۹۵۳)، «وحشی» (۱۹۵۳) و «در بارانداز» (۱۹۵۴) او را به چهرهای شاخص در هالیوود بدل کردند . بازی او در «در بارانداز» نخستین جایزه اسکارش را به همراه داشت. پس از افت نسبی در دهه ۱۹۶۰، براندو با بازی در نقش دون ویتو کورلئونه در «پدرخوانده» (۱۹۷۲) به کارگردانی فرانسیس فورد کوپولا، بازگشتی باشکوه داشت و دومین اسکار خود را گرفت. او در اعتراض به رفتار هالیوود با بومیان آمریکا، از حضور در مراسم خودداری کرد و زنی را به جای خود به صحنه فرستاد . از دیگر آثار مهم او میتوان به «آخرین تانگو در پاریس» (۱۹۷۲) و «اینک آخرالزمان» (۱۹۷۹) اشاره کرد .
جوایز و افتخارات
مارلون براندو در طول زندگی حرفهای خود افتخارات متعددی کسب کرد. جدول زیر مهمترین جوایز و نامزدیهای او را نشان میدهد:
| عنوان | دستهبندی | نتیجه | سال |
|---|---|---|---|
| در بارانداز | بهترین بازیگر نقش اول مرد (اسکار) | برنده | ۱۹۵۴ |
| پدرخوانده | بهترین بازیگر نقش اول مرد (اسکار) | برنده | ۱۹۷۲ |
| اتوبوسی به نام هوس | بهترین بازیگر نقش اول مرد (اسکار) | نامزد | ۱۹۵۱ |
| آخرین تانگو در پاریس | بهترین بازیگر نقش اول مرد (اسکار) | نامزد | ۱۹۷۳ |

براندو در مجموع هشت بار نامزد اسکار شد که دو بار آن را دریافت کرد .
جدیدترین فعالیتها و وضعیت فعلی
مارلون براندو در سالهای پایانی عمر خود با مشکلات جسمی و افزایش وزن دست و پنجه نرم میکرد. آخرین حضور سینمایی او در فیلم «The Score» (۲۰۰۱) بود که برای آن دستمزد قابل توجهی دریافت کرد . او در اول ژوئیه ۲۰۰۴ در سن ۸۰ سالگی بر اثر نارسایی تنفسی در لسآنجلس درگذشت . پس از مرگ او، میراث هنریاش به عنوان یکی از ستونهای سینمای مدرن همچنان زنده است و نسلهای بعدی بازیگران از جمله رابرت دنیرو، آل پاچینو و جک نیکلسون از او تأثیر پذیرفتهاند.
جمعبندی
مارلون براندو نه تنها یک بازیگر، بلکه یک پدیده فرهنگی بود که تعریف بازیگری در سینما را برای همیشه تغییر داد. او با به کارگیری متد اکتینگ و خلق شخصیتهایی عمیق و باورپذیر، مرزهای میان بازیگر و نقش را برداشت. از استنلی کووالسکی تا دون ویتو کورلئونه، میراث او مجموعهای از درخشانترین اجراهای تاریخ سینماست که همچنان الهامبخش هنرمندان و مخاطبان در سراسر جهان است.
مارلون براندو در ۳ آوریل ۱۹۲۴ در اوماها، نبراسکا متولد شد.
او برای بازی در فیلمهای «در بارانداز» (۱۹۵۴) و «پدرخوانده» (۱۹۷۲) برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد شد.
او این نقش ماندگار را در فیلم «پدرخوانده» به کارگردانی فرانسیس فورد کوپولا در سال ۱۹۷۲ ایفا کرد.
او در ۱ ژوئیه ۲۰۰۴ در سن ۸۰ سالگی بر اثر نارسایی تنفسی درگذشت.
در منابع معتبر بررسیشده، حساب اینستاگرام رسمی و فعالی برای مارلون براندو یا املاک او یافت نشد.

💬 دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید.