حمیدرضا حافظ شجری در ۱۷ دی ۱۳۸۱ در مشهد به دنیا آمد. او از کودکی به بازیگری علاقه داشت. با دیدن برنامه‌های عمو پورنگ و امیرمحمد، این علاقه در او شکل گرفت. بنابراین مسیر هنری او از همان کودکی آغاز شد.
حمیدرضا حافظ شجری از سال ۱۳۹۰ توسط فرشید تمری وارد عرصه حرفه‌ای تئاتر شد. او با گروه تئاتر شایا همکاری کرد. این شروع زودهنگام، پایه‌ای محکم برای حرفه او ساخت. چرا که در تئاتر، بازیگر با صحنه زنده و تماشاگر واقعی روبه‌رو می‌شود.
در ۱۱ سالگی، حمیدرضا حافظ شجری به یک افتخار مهم دست یافت. او دیپلم افتخار «مقام اول بازیگری مرد» را در جشنواره تئاتر استان به دست آورد. این موفقیت در سن کم، نشان‌دهنده استعداد خدادادی او بود. اما پشت این استعداد، یک مبارزه جسمی نهفته بود.
حمیدرضا حافظ شجری در ۵ سالگی به نوعی نادر از رماتیسم مفصلی مبتلا شد. این بیماری، رشد طبیعی جسمش را متوقف کرد. با وجود دردهای شدید، او قادر نیست دست، زانو، مچ و انگشتانش را به خوبی خم و راست کند. با این حال، او بازیگری را رها نکرد.
ورود او به تلویزیون نیز داستان جالبی دارد. برای حضور در سریال «نوروز رنگی»، خودش شماره کارگردان علی مسعودی را پیدا کرد. او مداوم عکس و فیلم از بازی‌هایش می‌فرستاد. سرانجام توانست توجه کارگردان را جلب کند. این پیگیری خستگی‌ناپذیر، نشان‌دهنده عزم جدی او برای موفقیت بود.
در کارنامه تئاتری حمیدرضا حافظ شجری، آثار متعددی دیده می‌شود. «اتللو به روایت بخشی» و «حدیث سرخ بوکان» به کارگردانی فرشید تمری از جمله این آثار هستند. «دو – یک به نفع بارسلونا» به کارگردانی مهسا غفوریان نیز لوح تقدیر جشنواره تئاتر فجر را برایش به ارمغان آورد. «یه بشقاب ماکارونی پیچی» نیز از دیگر کارهای اوست.
در تلویزیون، «نوروز رنگی» در ۱۴۰۰ با نقش «جعفر» نقطه عطف کارنامه اوست. «چرخ گردون» نیز از دیگر کارهای تلویزیونی اوست. همچنین او در تهیه‌کنندگی نیز فعالیت کرده و «مصائب حمید» را در مرحله پیش‌تولید دارد.
آرزوهای حمیدرضا حافظ شجری نیز مشخص است. او دوست دارد روزی در کارهای کمدی رضا عطاران بازی کند. هدف او این است که بازیگر حرفه‌ای سینما و تلویزیون شود. نکته مهم اینجاست که او علاقه‌ای به چهره اینستاگرامی شدن ندارد. بنابراین او به ماهیت هنر وفادار است، نه به شهرت زودگذر.
در نهایت، حمیدرضا حافظ شجری نمونه‌ای از یک هنرمند خودساخته است. او با وجود بیماری نادر، مسیر هنری خود را پیش برد. پیگیری مداوم او برای جلب توجه کارگردان، یک درس مهم است. چرا که در سینما و تلویزیون، استعداد به تنهایی کافی نیست؛ پشتکار نیز لازم است. و حمیدرضا، هر دو را دارد.
💬 دیدگاه‌ها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید.