به گزارش سینماتک، شش قسمت برای روایت پروندهای جنایی، ساختن یک معمای روانشناختی و زیر سؤال بردن حقیقت کافی است؛ سریال Alias Grace با امتیاز ۹۹ درصدی منتقدان در Rotten Tomatoes نمونهای از همین روایت فشرده است. این مینیسریال محصول نتفلیکس، داستانی تاریخی را با تعلیق و فضایی گوتیک ترکیب میکند، بیآنکه برای حفظ توجه مخاطب به قسمتهای طولانی و کشدار متوسل شود.
این مجموعه در سال ۲۰۱۷ منتشر شد و بر اساس رمانی به همین نام نوشته مارگارت اتوود ساخته شده است. امتیاز مخاطبان در Rotten Tomatoes نیز به ۸۸ درصد رسیده؛ بااینحال، Alias Grace در سالهای پس از انتشارش به اندازهای که شایستهاش دانسته شده، مورد توجه قرار نگرفته است.
چطور شش قسمت، پروندهای پیچیده را روایت میکنند؟
محور داستان گریس مارکس است؛ زنی که به قتل کارفرمای سابقش در سال ۱۸۴۳ محکوم شده و سالهاست در زندان به سر میبرد. پرونده او توجه یک روانپزشک را جلب میکند. این پزشک به دیدار گریس میرود و گفتوگوهایی را با او آغاز میکند تا دریابد آیا میتوان بر پایه اختلال روانی، زمینه عفو او را فراهم کرد یا نه.
روایت ماجرا حدود ۱۵ سال پس از قتلی جریان دارد که گریس به ارتکاب آن محکوم شده است. بیننده از خلال بازگشتهایی به گذشته، بخشهای مختلف ماجرا را کنار هم میگذارد؛ اما این خاطرات همیشه قابل اعتماد نیستند و همین مسئله، تشخیص واقعیت را دشوار میکند. سریال بدون افزودن ماجراهای فرعیِ تکراری یا طولانیکردن بیدلیل تعلیق، اطلاعات را بهتدریج در اختیار مخاطب میگذارد.
بخش مهمی از تأثیرگذاری مجموعه به بازی سارا گدون در نقش اصلی بازمیگردد. او پیچیدگیهای عاطفی گریس را حتی با حالتهای ساده و بدون کلام چهره منتقل میکند. گریس شخصیتی است که اخلاق، گذشته و تجربههایش پیوسته زیر سؤال قرار میگیرند؛ بااینحال، سریال بدون آنکه پرداخت این شخصیت را به روایتی دشوار و فرساینده تبدیل کند، لایههای مختلف او را پیش چشم مخاطب میسازد.
امتیاز ۹۹ درصدی در کنار ترکیبی از چند ژانر
Alias Grace در مرکز خود یک داستان تاریخی مبتنی بر رویدادهای واقعی دارد، اما به همین قالب محدود نمیماند. معمای روانشناختی و حالوهوای گوتیک در کنار این بستر تاریخی قرار گرفتهاند و نشانههایی از عناصر فراطبیعی نیز در آن دیده میشود؛ عناصری که مرز میان واقعیت و خیال را قطعی نمیکنند.
این ترکیب ژانری باعث میشود مخاطب نتواند با تکیه بر قواعد آشنای یک گونه داستانی، مسیر بعدی ماجرا را بهسادگی حدس بزند. خود روایت نیز ابهام را بخشی از تجربه تماشا قرار میدهد و از مخاطب میخواهد در کنار شخصیتها، درباره آنچه واقعاً اتفاق افتاده قضاوت کند.
چرا قالب مینیسریال برای Alias Grace جواب داده است؟
مینیسریالها در سالهای اخیر جای بیشتری در برنامه تولید پلتفرمهای پخش پیدا کردهاند. نتفلیکس نیز در کنار مجموعههای چندفصلی و طولانی مانند Stranger Things، Wednesday و Squid Game، به تولید آثار محدودتر روی آورده است. سریالهای طولانی فرصت بازگشت مداوم مخاطب را فراهم میکنند، اما تماشای آنها به زمان و همراهی بیشتری نیاز دارد.
در مقابل، ساخت یک مینیسریال معمولاً سرمایهگذاری محدودتری از سوی پلتفرم و مخاطب میطلبد. البته کوتاهبودن تعداد قسمتها میتواند باعث شود چنین آثاری پس از انتشار، زودتر از مجموعههای طولانی از توجهها کنار بروند؛ حتی اگر کیفیت روایتشان ارزش بیشتری برای دیدهشدن داشته باشد. Alias Grace نمونهای از همین آثار است: داستانی ششقسمتی با بازیگری متمرکز، ساختاری حسابشده و تعلیقی که برای پیشبردن خود به کشدادن ماجرا احتیاج ندارد.
منابع: Screen Rant
این مجموعه یک مینیسریال ششقسمتی است.
امتیاز منتقدان این سریال ۹۹ درصد و امتیاز مخاطبان آن ۸۸ درصد است.
داستان درباره گریس مارکس است؛ زنی که به قتل کارفرمای سابقش در سال ۱۸۴۳ محکوم شده و یک روانپزشک با گفتوگوهایی میکوشد وضعیت روانی او را برای بررسی امکان عفو ارزیابی کند.

💬 دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید.