به گزارش سینماتک، کوئنتین تارانتینو، کارگردان برنده اسکار، در کتاب تازه جی گلنی با عنوان «ساخت فیلم حرامزادههای لعنتی کوئنتین تارانتینو» (The Making of Quentin Tarantino’s Inglourious Basterds) برای نخستین بار جزئیات تصمیم خود برای اخراج دو بازیگر سرشناس فرانسوی، ملانی لوران و ایزابل هوپر، را پیش از آغاز فیلمبرداری این فیلم در سال ۲۰۰۹ فاش کرده است. این کتاب که با مقدمه برد پیت منتشر شده، نگاهی جامع به تمام مراحل تولید این اثر از جمله انتخاب بازیگران و تمرینها دارد .
اخراج لوران پس از «افتضاح» در روخوانی
تارانتینو در این کتاب توضیح میدهد که جلسه روخوانی گروهی فیلمنامه با حضور تمام بازیگران، برای او هیجانانگیزترین مرحله پیش از فیلمبرداری است، زیرا در آن لحظه برای نخستین بار میتواند تصویری از فیلم را با حضور بازیگران واقعی ببیند. اما اجرای ملانی لوران در این جلسه او را به شدت ناامید کرد. تارانتینو میگوید: «ملانی افتضاح بود. حتی به اندازهای که «افتضاح» خوانده شود هم خوب نبود. برای همین اخراجش کردم» .
لوران اما تسلیم نشد. چند روز بعد با تارانتینو تماس گرفت و توضیح داد که در روز جلسه روخوانی حال جسمانی مناسبی نداشته است. او حتی پیشنهاد داد با هزینه شخصی خودش به آلمان سفر کند، در هتلی اقامت کند و تا زمانی که کارگردان حاضر به دیدن دوباره او شود، منتظر بماند. تارانتینو که از این پشتکار تحت تأثیر قرار گرفته بود، پذیرفت فرصتی دوباره به او بدهد، به شرط آنکه سه روز تمرین با او را بگذراند .
نتیجه این سه روز تمرین، بازگشت لوران به نقش شوشانا دریفوس بود؛ همان نقشی که به یکی از تحسینشدهترین بازیهای کارنامه او تبدیل شد. تارانتینو در کتاب تأکید میکند: «میخواهم این را رسماً اعلام کنم تا همه بدانند: من ملانی را دوست دارم. او شوشانای من است و کار فوقالعادهای انجام داد» .
ایزابل هوپر؛ غیبت در جلسه روخوانی و حذف قطعی
ماجرای ایزابل هوپر اما سرانجام متفاوتی داشت. او برای نقش مادام آدا میمئو، زنی که در پاریس به شوشانا پناه میدهد، انتخاب شده بود. به گفته تارانتینو، مذاکرات قرارداد او مدام به تأخیر میافتاد و در نهایت نیز در جلسه روخوانی فیلمنامه حاضر نشد. کارگردان در اینباره میگوید: «او نیامد، پس گفتم به جهنم، اخراجش کردم» .
تارانتینو با وجود تأکید بر احترام و علاقهاش به هوپر و آثارش، این تصمیم را کاملاً منطقی میداند. از نگاه او، اگر بازیگری برای نقشی انتخاب شده باشد اما در جلسه روخوانی حاضر نشود، کارگردان هیچ تعهدی به ادامه همکاری با او ندارد. پس از کنار رفتن هوپر، مگی چونگ برای این نقش انتخاب شد، اما تارانتینو در مرحله تدوین تصمیم گرفت تمام صحنههای مربوط به شخصیت مادام آدا را از نسخه نهایی حذف کند، زیرا به اعتقاد او حضور این شخصیت برای روایت داستان ضروری نبود و تماشاگران نیازی نداشتند بدانند شوشانا چگونه صاحب سینما شده است .
«من به بازیگران بدهکار نیستم»
تارانتینو در بخشی از این کتاب، فلسفه خود در انتخاب بازیگر را صریحاً بیان میکند: «وقتی پای سپردن نقشها به بازیگران در میان باشد، هیچ ملاحظه اخلاقی خاصی ندارم. بازیگر باید مناسب نقش باشد و احساس کنم به دنیایی که خلق کردهام تعلق دارد. قبلاً هم بازیگرانی را اخراج کردهام. اگر انتخاب درستی نباشد، درست نیست. من به آنها هیچ بدهکاریای ندارم. وظیفه من این است که بهترین بازیگرانی را که میتوانم پیدا کنم، برای فیلمم انتخاب کنم. همین و بس» .
سرانجام «حرامزادههای لعنتی»
فیلم «حرامزادههای لعنتی» در سال ۲۰۰۹ اکران شد و با فروشی بیش از ۳۲۱ میلیون دلار در سراسر جهان، به یکی از موفقترین آثار تارانتینو تبدیل شد. این فیلم در هشت رشته نامزد جایزه اسکار شد و کریستف والتس برای بازی در نقش سرهنگ هانس لاندا، جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را دریافت کرد. نکته جالب آنکه ایزابل هوپر در همان سال ریاست هیئت داوران جشنواره کن را برعهده داشت؛ جشنوارهای که «حرامزادههای لعنتی» در آن نمایش داده شد و جایزه بهترین بازیگر مرد را برای والتس به ارمغان آورد .
به گفته تارانتینو، اجرای لوران در جلسه روخوانی گروهی فیلمنامه بسیار ضعیف بود و به همین دلیل او را اخراج کرد.
او با تارانتینو تماس گرفت، توضیح داد که در روز روخوانی حال مناسبی نداشته و پیشنهاد داد با هزینه خودش به آلمان برود. تارانتینو با سه روز تمرین موافقت کرد و پس از آن نقش را به او بازگرداند.
هوپر در جلسه روخوانی فیلمنامه حاضر نشد و تارانتینو او را اخراج کرد. مگی چونگ جایگزین او شد، اما صحنههایش در نهایت از فیلم حذف شد.

💬 دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید.