پرش به محتوا
نقد و بررسی فصل های مختلف سریال ویچر

نقد و بررسی فصل های مختلف سریال ویچر

The Witcher
شروع پخش: ۷ مهر ۷۷۷ ۴ فصل — ۳۲ قسمت مدت هر قسمت: ۶۷ دقیقه
▶ مشاهده تریلر
نقد و بررسی فصل های مختلف سریال ویچر

خلاصه داستان

گرالت ریویایی، جادوگر و شکارچی جهش‌یافته هیولا که به آن‌ها ویچر می‌گویند، در تلاش است تا جای خود را در این دنیای پر از هیولا و آدم‌های ظالم پیدا کند. دست سرنوشت ویچر را به سمت جادوگران قدرتمند و یک شاهدخت جوان با موهبتی استثنایی هدایت می‌کند. حال هر سه آن‌ها باید یاد بگیرند در راستای هدفی که دنبال می‌کنند در این قاره پر از خشونت راه خود را به تنهایی پیدا کنند.

سریال ویچر نشان می‌دهد که نتفلیکس نتوانست تصمیم بگیرد مخاطب اصلی‌اش چه کسی است: طرفداران وفادار کتاب، بازیکنان بازی، یا بینندگان عام.


سریال «ویچر» نتفلیکس مسیری پرنوسان را طی کرده است. فصل اول با روایت غیرخطی جسورانه اما گیج‌کننده آغاز شد، فصل دوم با ساختار ساده‌تر و تمرکز بر رابطه گرالت و سیری به اوج محبوبیت رسید، و فصل سوم با وجود بازگشت به مسیر کتاب، به دلیل روایت شلوغ و خداحافظی کم‌اثر کویل ضعیف ارزیابی شد.

فصل چهارم که اولین حضور لیام همسورث در نقش گرالت را رقم زد، با امتیاز ۵۳ درصدی منتقدان و ۲۱ درصدی مخاطبان، پایین‌ترین امتیاز تاریخ سریال را ثبت کرد . منتقدان اصلی‌ترین مشکلات را در فیلمنامه ناهموار، لحن نامنسجم و فقدان جذابیت کویل می دانند.

سریال ویچر از ابتدا نتوانست مخاطب اصلی خود را تعیین کند. Screen Rant در تحلیلی نوشت که «سقوط سریال از فصل اول آغاز شد» و مشکل اصلی «ناتوانی در ترجمه عمق رمان‌های ساپکوفسکی به چیزی منحصر به فرد و جذاب» بود


فصل اول: جسارت در روایت، سردرگمی در اجرا

فصل اول با ساختاری غیرخطی و سه تایم‌لاین موازی (گرالت، ینفر، سیری) روایت شد. منتقدان BBC این رویکرد را «مثل تماشای بازی ویدیویی توسط فرد دیگری» توصیف کردند و آن را پر از اطلاعاتی دانستند که مخاطب نمی‌داند چگونه آن‌ها را دسته‌بندی کند . منتقدان زومجی نیز اشاره کردند که این ساختار «هم چالش‌برانگیز برای نویسندگان و هم چالش‌برانگیز برای مخاطب» است .

با این حال، فصل اول در خلق شخصیت‌ها و جهان‌سازی موفق بود. هنری کویل نه‌تنها از نظر فیزیکی مناسب نقش بود، بلکه عشقش به منبع اصلی در بازی‌اش دیده می‌شد. طراحی صحنه و هیولاها فضای خشن و اغراق‌شده ساپکوفسکی را به تصویر کشید. امتیاز منتقدان ۶۸٪ و مخاطبان ۸۸٪ بود.

فصل اول با روایت غیرخطی جسورانه اما گیج‌کننده آغاز می شود.
 (امتیاز منتقدان: ۶۸٪)


فصل دوم: اوج سریال، تمرکز بر خانواده

فصل دوم واکنشی مستقیم به انتقادات فصل اول بود: روایت خطی‌تر و تمرکز بر رابطه گرالت و سیری. منتقدان Rotten Tomatoes اعلام کردند که فصل دوم «وعده شورانر برای روایت سرراست‌تر را محقق کرد» و «به جای تداوم، بر شخصیت‌ها متمرکز شد» .

امتیاز منتقدان به ۹۵ درصد رسید و فصل دوم به Certified Fresh تبدیل شد . این بالاترین امتیاز منتقدان در تاریخ سریال است.

اما در همین نقطه، شکاف با مخاطبان آغاز شد. امتیاز مخاطبان از ۸۸ درصد فصل اول به ۵۴–۶۳ درصد سقوط کرد . CBR نوشت که «جایی که فصل اول منتقدان را تحت تأثیر قرار نداد و مخاطبان را مسحور کرد، فصل دوم دقیقاً برعکس عمل کرد» .

فصل دوم با تمرکز بر رابطه گرالت و سیری به اوج می رسد (امتیاز منتقدان: ۹۵٪)


فصل سوم: خداحافظی کویل، شلوغی روایت

فصل سوم که بر اساس کتاب «زمان تحقیر» ساخته شد، آخرین حضور هنری کویل بود. شورانر Lauren Hissrich اعلام کرد که این فصل «بسیار به کتاب‌ها نزدیک» خواهد بود . اما نتیجه، به گفته منتقدان کینوپویسک، تبدیل به «یک بازی تاج‌وتخت ناقص» شد که در آن سیاست‌بازی‌ها بر جادوی ماجراجویی‌های ساده غلبه کرد .

منتقدان اصلی‌ترین مشکل را در شلوغی بیش از حد داستان و دشواری پیگیری انگیزه‌های شخصیت‌ها دانستند. کینوپویسک نوشت: «حتی برای کسانی که کتاب‌ها را خوانده‌اند، درک انگیزه‌ها دشوار است، چه برسد به کسانی که بدون کتاب تماشا می‌کنند» . امتیاز منتقدان ۷۹٪ بود اما امتیاز مخاطبان به شدت سقوط کرد و به ۲۰٪ رسید.

فصل سوم آخرین حضور هنری کویل بود اما روایت شلوغ و بی‌سرانجام آن را تضعیف کرد

فصل چهارم: فروپاشی کامل

فصل چهارم که در ۳۰ اکتبر ۲۰۲۵ منتشر شد، اولین حضور لیام همسورث در نقش گرالت را رقم زد . این فصل با امتیاز ۵۳٪ منتقدان (۱۷ نقد) و ۲۱٪ مخاطبان، پایین‌ترین امتیاز تاریخ سریال را ثبت کرد .

منتقدان عمدتاً بر دو محور تمرکز کردند: عملکرد همسورث و مشکلات ساختاری فیلمنامه. The Guardian نوشت که گرالت جدید «کمتر یک کوه‌پیکر شجاع و بیشتر یک تیرک در کلاه‌گیس» است . Radio Times اعلام کرد که «سریال جادوی خود را از دست داده» . Screen Rant نوشت که همسورث «جانشین قابل‌قبولی» است اما «بیشتر جادو از بین رفته است» .

نکته جالب اینکه برخی منتقدان مثل Variety و IGN معتقد بودند بهترین بخش فصل چهارم به ینفر تعلق دارد و دیگر نیازی نیست داستان به گرالت تکیه کند . با این حال، کلیت فصل به گفته منتقدان «ناتمام» و «درگیر شاخه‌های بیش از حد» ارزیابی شد.

فصل چهارم با لیام همسورث پایین‌ترین امتیاز تاریخ سریال را ثبت کرد (۵۳٪ منتقدان، ۲۱٪ مخاطبان)

سوالات:

آیا فصل چهارم ویچر واقعاً ضعیف‌ترین فصل است؟
بله. بر اساس داده‌های Rotten Tomatoes، فصل چهارم با ۵۳٪ منتقدان و ۲۱٪ مخاطبان، پایین‌ترین امتیاز تاریخ سریال را دارد .

چرا امتیاز مخاطبان در فصل دوم سقوط کرد؟
منتقدان CBR دلیل اصلی را «انحراف از منبع اصلی» و «معرفی داستان‌های کاملاً جدید» عنوان کردند .

آیا لیام همسورث نتوانست جای کویل را بگیرد؟
منتقدان عمدتاً معتقدند او تلاش کرد اما «نتوانست از زیر سایه سنگین کویل بیرون بیاید» .

آیا وفاداری به کتاب در فصل چهارم بیشتر شد؟
بله، Screen Rant تأیید کرد که فصل چهارم «کار نسبتاً خوبی» در وفاداری به کتاب انجام داد، اما این به تنهایی سریال را نجات نداد .

چرا منتقدان فصل دوم را تحسین کردند؟
منتقدان Rotten Tomatoes نوشتند که فصل دوم «روایت سرراست‌تر»، «تمرکز بر شخصیت‌ها» و «رابطه خانوادگی گرالت و سیری» را به ارمغان آورد.

نقد و بررسی فصل های مختلف سریال ویچر - تصویر مقاله


تحلیل منتقد:

مسیر سریال ویچر نشان‌دهنده یک پارادوکس ساختاری است: فصل دوم که منتقدان آن را تحسین کردند، مخاطبان را از دست داد. فصل چهارم که به کتاب وفادارتر بود، حتی منتقدان را هم راضی نکرد.

این پارادوکس به یک نتیجه اشاره دارد: مشکل سریال فراتر از وفاداری به منبع یا حضور یک بازیگر خاص است. سریال هرگز نتوانست هویت مستقل خود را پیدا کند. فصل اول تلاش کرد با روایت غیرخطی متفاوت باشد، فصل دوم به سمت سریال‌سازی مرسوم‌تر حرکت کرد، فصل سوم در دام سیاست‌بازی‌های پیچیده افتاد و فصل چهارم با تغییر بازیگر اصلی، ضربه نهایی را خورد.

تحلیل Screen Rant اشاره مهمی دارد: «نتفلیکس هرگز شانسی برای تغییر مسیر با فصل چهارم نداشت.» تغییرات فصل دوم چنان مخاطبان را از خود دور کرد که «از آن لحظه به بعد، احتمالاً هیچ کاری نمی‌توانست نتفلیکس انجام دهد تا اوضاع را برگرداند.

نقد و بررسی فصل های مختلف سریال ویچر - تصویر ۲

درباره لورن اشمیت هیسریچ کارگردان سریال:

لورن اشمیت هیسریچ Lauren Schmidt Hissrich؛ زادهٔ ۱ اوت ۱۹۷۸ تهیه‌کننده تلویزیونی، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او همچنین سازنده و تهیه کننده سریال ویچر است.

نقد و بررسی فصل های مختلف سریال ویچر - تصویر ۳

هنری کویل بازیگر سریال:

هنری ویلیام دالگلیش کویل (انگلیسی: Henry William Dalgliesh Cavill؛ زادهٔ ۵ مهٔ ۱۹۸۳) بازیگر بریتانیایی است. بیشتر شهرت او به‌خاطر بازی در نقش سوپرمن در دنیای توسعه‌یافته دی‌سی (۲۰۱۳–۲۰۲۳)، گرالت از ریویا در مجموعه فانتزی ویچر (۲۰۱۹–۲۰۲۳) و شرلوک هولمز در فیلم انولا هولمز (۲۰۲۰) است.

کویل کارش را با ایفای نقش در اقتباس‌های سینمایی کنت مونت کریستو (۲۰۰۲) و قلعه را تسخیر می‌کنم (۲۰۰۳) آغاز کرد. او در چندین سریال تلویزیونی از جمله آدمکشان میدسامر (۲۰۰۳) نقش‌های مکمل ایفا کرد و بعدها در فیلم‌های دیگری مانند تریستان و ایزولد (۲۰۰۶)، گرد ستاره (۲۰۰۷) و فناناپذیران (۲۰۱۱) ظاهر شد. پس از کسب نقش برجسته‌اش یعنی سوپرمن، او در فیلم‌های جاسوسی مردی از یو.ان.سی.ال.ای. (۲۰۱۵)، مأموریت: غیرممکن – فال‌اوت (۲۰۱۸)، آرگایل (۲۰۲۴) و وزارت جنگ ناجوانمردانه (۲۰۲۴) به ایفای نقش پرداخت.

کویل از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۲ با الن ویتاکر سوارکار انگلیسی رابطه داشت. در ماه مه ۲۰۲۱ رابطه خود را با ناتالی ویسکوزو اعلام کرد. در ۱۵ آوریل ۲۰۲۴ اعلام شد که آن‌ها در انتظار اولین فرزند خود هستند.

💬 دیدگاه‌ها

هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید.

✍️ ارسال دیدگاه