وقتی «بر اساس داستان واقعی» همهچیز را عوض میکند
جمله «بر اساس داستان واقعی» فقط یک برچسب نیست؛ دیوار میان تخیل و واقعیت را فرو میریزد. ناگهان هیولای روی پرده دیگر فقط یک ایده نیست؛ موجودی است که شاید جایی در همین دنیا وجود داشته.
در ادامه با چند فیلم ترسناک آشنا میشویم که ریشهشان در واقعیت است.
جنگیر؛ پروندهای که هنوز بحثبرانگیز است
«جنگیر» (The Exorcist) از پرونده جنگیری یک پسر ۱۴ ساله در ۱۹۴۹ الهام گرفته شده. یادداشتهای کشیشها الهامبخش فیلم شد، اما چرخش سر و بالاپریدن تخت، ساخته هالیوود است.
پزشکان اما معتقدند آن پسر دچار بحران روانی بوده، نه تسخیر شیطانی.
احضار؛ خانهای که واقعاً وحشتآفرین بود
«احضار» (The Conjuring) بر اساس تجربه خانواده پرون در دهه ۱۹۷۰ ساخته شد. خانوادهای که پس از نقل مکان به مزرعهای قدیمی، با اتفاقات عجیب مواجه شدند و از اد و لورن وارن کمک خواستند.
نکته جالب اینکه اد وارن کشیش نبود و در واقعیت، یک جلسه احضار روح برگزار شد که خانواده میگفت نتیجهاش فاجعهبار بوده.
وحشت در آمیتیویل؛ خانهای با گذشته خونین
در ۱۹۷۴، رونالد دفیو جونیور تمام خانوادهاش را در خانهای در آمیتیویل کشت. یک سال بعد، خانواده لوتز به آن خانه رفتند و ۲۸ روز بعد، نیمهشب فرار کردند.
فیلم «وحشت در آمیتیویل» از همین ماجرا ساخته شد؛ هرچند خیلیها داستان لوتز را کلاهبرداری میدانند.
قربانی؛ الهامی از یک قاتل واقعی
«قربانی» (The Texas Chain Saw Massacre) ادعا میکند بر اساس واقعیت است، اما در واقع از جنایتهای اد گین الهام گرفته. گین هرگز ارهبرقی نداشت؛ هالیوود برای ترسناکتر کردن فیلم این جزئیات را اضافه کرد.
اد گین بعدها الهامبخش «روانی» و «سکوت برهها» هم شد.
دختر همسایه؛ وحشتی که نمیشود تحمل کرد
«دختر همسایه» (The Girl Next Door) بر اساس پرونده واقعی شکنجه سیلویا لیکنز در ۱۹۶۵ ساخته شده. مأمور پرونده گفته بود این بدترین جنایت تاریخ ایالت ایندیاناست.
این فیلم ترسناک نیست چون هیولا دارد؛ ترسناک است چون انسانهای عادی میتوانند چنین کاری کنند.
کابوس در خیابان الم؛ کابوسی که واقعاً میکشت
وس کریون ایده «فردی کروگر» را از مرگهای مرموز پناهجویان آسیای جنوبشرقی گرفت. آنها بدون دلیل مشخص در خواب میمردند و پیش از مرگ کابوسهای وحشتناک میدیدند.
همین گزارشها، یکی از ماندگارترین شخصیتهای وحشت را ساخت.
آنابل؛ عروسکی که واقعاً در موزه است
عروسک واقعی آنابل یک عروسک پارچهای «راگدی آن» است، نه عروسک چینی فیلم. اد و لورن وارن معتقد بودند موجودی شیطانی در آن پنهان شده و به دنبال قربانی است.
این عروسک حالا در موزه وارنها در کانتیکت نگهداری میشود.
واقعیت، ترسناکتر از تخیل
نکته مشترک همه این فیلمها این است: هالیوود همیشه داستانها را بزرگتر و پرزرقوبرقتر میکند. اما ترس واقعی در قلب همان اتفاقهایی است که برای انسانهای واقعی افتاده.
گاهی واقعیت، از هر فیلمی ترسناکتر است.
💬 دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید.