بهناز جعفری در ۲۵ مرداد ۱۳۵۳ در تهران به دنیا آمد. پدرش حسابدار و مادرش پرستار بیمارستان بود. زندگی خانوادگی او اما با طلاق والدین همراه شد. او مدرک کارشناسی خود را در رشته ادبیات نمایشی از دانشگاه آزاد گرفت. بنابراین تحصیلات آکادمیک، پایه‌ای محکم برای مسیر هنری او ساخت.
فعالیت هنری بهناز جعفری در سال ۱۳۷۲ و در ۱۹ سالگی آغاز شد. او با نمایش «سلطان مار» به کارگردانی گلاب آدینه روی صحنه رفت. یک سال بعد، با نقشی کوتاه در فیلم «روسری آبی» ساخته رخشان بنی‌اعتماد وارد سینما شد. این ورود آرام، سرآغاز مسیری طولانی بود.
نقطه عطف شهرت بهناز جعفری در سال ۱۳۸۰ رقم خورد. او برای بازی کوتاه اما تأثیرگذارش در فیلم «خانه‌ای روی آب» به کارگردانی بهمن فرمان‌آرا، سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن را از بیستمین جشنواره فیلم فجر دریافت کرد. این نقش ثابت کرد که بازیگر می‌تواند با حضور کوتاه هم ماندگار شود.
در کارنامه سینمایی او، آثار متنوعی دیده می‌شود. «مسافر ری» در ۱۳۷۹، «تخته سیاه» در ۱۳۷۸ و «جیب‌بر خیابان جنوبی» در ۱۳۹۰ از جمله فیلم‌های اوست. «لانتوری» در ۱۳۹۴، «خانه دختر»، «سه رخ» و «بیدار» در ۱۴۰۵ نیز بخش دیگری از آثار او هستند.
در تلویزیون اما بهناز جعفری با سریال‌های ماندگاری شناخته می‌شود. «خاک سرخ» در ۱۳۷۹، «دوران سرکشی»، «مختارنامه» در ۱۳۸۷ و «آب پریا» در ۱۳۹۱ از جمله کارهای او هستند. «نفس» در ۱۳۹۶ و «بچه مهندس» در ۱۳۹۷ نیز محبوبیت او را تثبیت کردند.
در نمایش خانگی نیز بهناز جعفری حضوری فعال داشته است. «دندون طلا»، «خاتون»، «نیسان آبی» و «جان سخت» از جمله سریال‌هایی هستند که او در آن‌ها بازی کرده است. این تنوع پلتفرم نشان می‌دهد که او مرزهای رسانه‌ای را نمی‌شناسد. بنابراین برای او، بازیگری مهم‌تر از بستر پخش است.
اما مهم‌ترین بخش زندگی او، مبارزه با بیماری است. بهناز جعفری در سال ۱۳۹۳ متوجه شد به بیماری ام‌اس مبتلاست. با این حال، او فعالیتش را متوقف نکرد. برعکس، با انگیزه بیشتری به بازیگری ادامه داد. این تصمیم، الگویی برای بسیاری از هنرمندان مبتلا به بیماری‌های مزمن است.
شایعاتی نیز درباره زندگی شخصی او منتشر شده است. برخی از ازدواج او با شهرام حقیقت‌دوست خبر داده‌اند. اما این شایعه صحت ندارد. بهناز جعفری در مصاحبه‌ای در سال ۱۳۹۶ اعلام کرد قصد ازدواج ندارد. او همچنین از اختلافات خانوادگی و مشکلات ارث پس از فوت مادرش پرده برداشته است.
در نهایت، بهناز جعفری نمونه‌ای از یک بازیگر متفکر و صبور است. او در سکوت کار می‌کند و در برابر بیماری سر خم نمی‌کند. جوایزی چون دیپلم افتخار برای «تلفن همراه رئیس‌جمهور» در ۱۳۹۰ و بهترین بازیگر زن از جشنواره جام جم برای «زیر پای مادر» نیز این مسیر را تأیید می‌کند. چرا که هنر واقعی، همیشه از رنج و استقامت می‌آید.
💬 دیدگاه‌ها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید.