داستان فیلم در ماه‌های آخر جنگ جهانی دوم در آوریل ۱۹۴۵ واقع می‌شود. در شرایطی که متفقین آخرین ضربات خود را به European Theater (بخش اروپای جنگ جهانی) وارد می‌کنند، یک گروهبان آموزش دیده در لشکر دوم زرهی نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا به نام واردَدی (پیت) فرماندهی یک تانک شِرمن مدلM4A2 به نام فیوری با پنج نفر افراد آن را برای یک مأموریت مرگبار در خط مقدم دشمن برعهده دارد. واردَدی و افرادش که تعدادشان کم است و گلوله‌هایشان هم تمام شده حالا با مشکلات زیادی برای زدن به قلب نازی‌ها روبرو هستند.
.
واپسین نفس‌های جنگ در قلب آلمان
فیوری در حالی آغاز می‌شود که ارتش آمریکا در آوریل ۱۹۴۵ به قلب آلمان نزدیک می‌شود. گروهبان وارددی، فرماندهٔ جنگی و خسته‌ای است که سوگند خورده خدمه‌اش را زنده نگه دارد، اما مرگ همواره در کمین است. جای خالی یکی از خدمه با نورمن، یک تایپیست جوان که هیچ تجربه‌ای از جنگ ندارد، پر می‌شود. این تقابل میان کهنه‌سربازهای خشن و یک انسان ناآشنا با خشونت، هستهٔ درام فیلم را می‌سازد.
خشونت به‌عنوان یک تجربه حسی
دیوید آیر، کارگردان فیلم، برخلاف آثار پیشین خود مانند «پایان نظارت»، دوربین را در «فیوری» به درون فضایی بسته و خفه‌کننده می‌برد. منتقدان این رویکرد را با فیلم «Das Boot» (کشتی) مقایسه کرده‌اند؛ با این تفاوت که این بار به جای زیردریایی، با تانکی روبرو هستیم که به مثابه یک تابوت فولادی عمل می‌کند. صحنه‌های نبرد، به‌ویژه رویارویی با تانک تایگر آلمانی، از نظر بصری بسیار دقیق و از نظر احساسی فرساینده توصیف شده‌اند.
انسانیت در میان خون و گل
فیلم تنها به نبردهای تانک محدود نمی‌شود. سکانس میانی فیلم در خانه‌ای در یک شهر تسخیرشده، لحظه‌ای از آرامش و انسانیت را به تصویر می‌کشد که با ورود ناگهانی خدمه تانک و سپس بمباران شهر، به طرز خشنی از هم می‌پاشد. این ساختار، «فیوری» را از یک فیلم صرفاً اکشن به اثری دربارهٔ «مرگ انسانیت» در دل جنگ ارتقا می‌دهد. نورمن در طول فیلم از یک سرباز لرزان به فردی تبدیل می‌شود که به گفته خودش، از کشتن نازی‌ها لذت می‌برد؛ تحولی که منتقدان آن را «به تصویر کشیدن فساد معصومیت» توصیف کرده‌اند.
فیلم «فیوری» در سال ۲۰۱۴ اکران شد و در گیشه با بودجه ۶۸ میلیون دلاری، فروشی معادل ۲۱۱ میلیون دلار در سراسر جهان داشت که آن را به یک موفقیت تجاری متوسط اما قابل قبول تبدیل کرد . این فیلم در فصل جوایز، اگرچه موفق به کسب نامزدی اسکار نشد، اما در جوایز انجمن ملی منتقدان فیلم آمریکا (NBR) جایزه بهترین گروه بازیگری را دریافت کرد و لوگان لرمن نیز جایزه ستاره درخشان را کسب نمود . با گذشت زمان، «فیوری» به عنوان یکی از فیلم‌های شاخص ژانر جنگ جهانی دوم در دهه ۲۰۱۰ تثبیت شده است، هرچند همواره بین دو قطب «تحسین برای بازی‌ها و فضاسازی» و «انتقاد برای نادرستی‌های تاریخی» قرار داشته است.
درباره دیوید آیر :
دیوید آیر ( David Ayer؛ زادهٔ ۱۸ ژانویهٔ ۱۹۶۸)یک فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان، و تهیه‌کننده آمریکایی که بیشتر به خاطر ساختن فیلم‌های جنایی که در لس آنجلس اتفاق می‌افتد و با باندها و فساد پلیس می‌پردازد شهرت دارد.
فیلم شناسی:
۲۰۰۰ یو-۵۷۱
۲۰۰۱ روز تعلیم
۲۰۰۱ سریع و خشمگین
۲۰۰۲ آبی تیره
۲۰۰۳ یگان ضربت
۲۰۰۵ روزگار خشن
۲۰۰۸ سلاطین خیابان
۲۰۱۲ پایان کشیک
۲۰۱۴ خرابکاری (سابوتاژ)
۲۰۱۴ خشم
۲۰۱۶ جوخه انتحار
۲۰۱۷ درخشان
۲۰۲۰ حق‌حساب‌گیر
۲۰۲۴ زنبوردار
۲۰۲۵ مرد کارگر
۲۰۲۶ قلب هیولا
برد پیت، بازیگر فیلم:
ویلیام بْرَدلی پیت ( William Bradley Pitt؛ زادهٔ ۱۸ دسامبر ۱۹۶۳) بازیگر و تهیه‌کنندهٔ فیلم آمریکایی است. او برای تهیه‌کنندگی و نقش‌آفرینی‌هایش افتخارات مختلفی از قبیل دو جایزهٔ اسکار، یک جایزهٔ فیلم بفتا و دو جایزهٔ گلدن گلوب برنده شده است. او در ۲۰۰۱ کمپانی تولید فیلم پلن بی انترتینمنت را تأسیس کرد که فیلم‌های مختلفی از جمله تریلر جنایی جدامانده (۲۰۰۶)، درام زندگی‌نامه‌ای ۱۲ سال بردگی (۲۰۱۳) و درام دورهٔ بلوغ مهتاب (۲۰۱۶) را تولید کرده است و این سه فیلم برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین فیلم شده‌اند.
پیت نخست با ایفای نقش یک گاوچران بین‌راهی در کمدی-درام تلما و لوییز (۱۹۹۱) در میان عموم مردم شناخته شد. نخستین نقش‌های اصلی او در آثاری با بودجهٔ بالا شامل درام رودخانه‌ای از میان آن می‌گذرد (۱۹۹۲)، وسترن افسانه‌های خزان (۱۹۹۴) و فیلم ترسناک مصاحبه با خون‌آشام (۱۹۹۴) بود. او با ایفای نقش در تریلر جنایی هفت (۱۹۹۵) و علمی تخیلی ۱۲ میمون (۱۹۹۵) با تحسین منتقدان روبرو شد و فیلم دوم برایش کسب جایزهٔ گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل مرد و نامزدی اسکار را به همراه داشت. آخرین فیلم او در این دهه بازی در نقش تایلر دوردن در فیلم باشگاه مبارزه (۱۹۹۹) بود.
💬 دیدگاه‌ها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید.