نقد و بررسی فیلم سینمایی ابنزر؛ سرود کریسمس – ملاقات با گذشته، حال و آینده

داستان Ebenezer بر پایه یکی از مشهورترین روایت‌های ادبیات کلاسیک شکل گرفته است: قصه مردی ثروتمند، خسیس و تلخ‌خو که کریسمس را نه فرصتی برای مهربانی و همدلی، بلکه مناسبتی بی‌معنا و آزاردهنده می‌داند.

ابنزر اسکروج تمام زندگی خود را وقف پول و تجارت کرده است. او نسبت به رنج دیگران بی‌تفاوت است، کارمندانش را با سخت‌گیری تحت فشار قرار می‌دهد و حتی در روزهای کریسمس نیز حاضر نیست اندکی از دارایی خود را برای کمک به نیازمندان اختصاص دهد. تنهایی او فقط نتیجه رفتار دیگران نیست؛ حاصل انتخاب‌هایی است که طی سال‌ها انجام داده است.

اما در شب کریسمس، اتفاقی غیرمنتظره رخ می‌دهد. روح شریک تجاری سابقش، جیکوب مارلی، به سراغ او می‌آید و خبر از ملاقات‌هایی هولناک می‌دهد. پس از آن، سه روح کریسمس گذشته، حال و آینده اسکروج را به سفری فراطبیعی می‌برند؛ سفری که قرار است او را با انتخاب‌های قدیمی، پیامدهای رفتار کنونی و سرنوشت احتمالی‌اش روبه‌رو کند.

در این روایت، مسئله فقط ترساندن اسکروج نیست؛ او باید بفهمد چگونه از انسانی که زمانی می‌توانست عشق بورزد، به مردی منزوی و بی‌رحم تبدیل شده است.

شناسنامه فیلم Ebenezer

این فیلم به کارگردانی تی وست و با فیلمنامه ناتانیل هالپرن ساخته شده است. جانی دپ نقش ابنزر اسکروج را بازی می‌کند و بازیگرانی چون روپرت گرینت، آندریا رایزبرو، سم کلافلین، دیزی ریدلی و ایان مک‌کلن نیز در گروه بازیگران حضور دارند.

جانی دپ در نقش ابنزر اسکروج؛ بازگشت به دنیای سینمای جریان اصلی

انتخاب جانی دپ برای ایفای نقش اسکروج یکی از مهم‌ترین دلایل توجه به فیلم است. اسکروج شخصیتی پیچیده است؛ مردی که در ظاهر سرد، خودخواه و نفرت‌انگیز به نظر می‌رسد، اما در لایه‌های عمیق‌تر وجودش با خاطرات تلخ، شکست‌های عاطفی و ترس از آسیب‌پذیری دست‌وپنجه نرم می‌کند.

دپ در طول دوران بازیگری خود بارها به شخصیت‌های نامتعارف، اغراق‌شده و چندلایه نزدیک شده است. از همین رو، ایفای نقش مردی که میان تلخی، خشم، ترس و پشیمانی گرفتار شده، می‌تواند با توانایی‌های شناخته‌شده او تناسب داشته باشد.

بااین‌حال، چالش اصلی این است که اسکروج نباید صرفاً به شخصیتی عجیب و بدخلق تبدیل شود. تماشاگر باید بتواند مسیر سقوط اخلاقی او را درک کند و در ادامه، تغییرات درونی‌اش را باورپذیر بیابد. اگر بازی دپ تنها بر چهره‌پردازی، حرکات اغراق‌آمیز و بدخلقی شخصیت تکیه کند، بخش انسانی داستان آسیب خواهد دید. در مقابل، اگر بتواند تنهایی و ترس پنهان اسکروج را به نمایش بگذارد، این نقش ظرفیت تبدیل‌شدن به یکی از اجراهای قابل‌توجه کارنامه او را دارد.

این فیلم همچنین از نظر حرفه‌ای برای دپ اهمیت دارد؛ زیرا یکی از بازگشت‌های مهم او به تولیدات بزرگ استودیویی هالیوود پس از چند سال دوری از چنین پروژه‌هایی به شمار می‌رود.

تی وست؛ وقتی قصه کریسمس به قلمرو وحشت وارد می‌شود

مهم‌ترین تفاوت Ebenezer با بسیاری از اقتباس‌های پیشین «سرود کریسمس»، حضور تی وست در مقام کارگردان است.

وست با آثاری چون سه‌گانه وحشت X، Pearl و MaXXXine شناخته می‌شود. او علاقه دارد از فضاهای آشنا و ظاهراً امن، محیط‌هایی تهدیدآمیز بسازد و با استفاده از تعلیق، طراحی صحنه و تصاویر ناخوشایند، احساس ناامنی را به مخاطب منتقل کند.

این ویژگی برای داستان اسکروج ظرفیت زیادی دارد. در اصل، «سرود کریسمس» نیز قصه‌ای درباره ارواح، مرگ، عذاب وجدان و مواجهه با آینده است. تفاوت در این است که اقتباس‌های متعارف معمولاً وجه اخلاقی و خانوادگی داستان را برجسته می‌کنند، درحالی‌که تی وست می‌تواند بر سویه کابوس‌وار آن تمرکز کند.

گزارش‌های مربوط به تریلر فیلم نیز نشان می‌دهند که این نسخه به سمت فضایی تاریک‌تر حرکت کرده است؛ از حضور ارواح ترسناک گرفته تا صحنه‌هایی که اسکروج را در موقعیت‌هایی تهدیدآمیز قرار می‌دهند. دفن‌شدن زنده یکی از تصاویر برجسته‌ای است که در معرفی تریلر به آن اشاره شده است.

البته حضور یک کارگردان ژانر وحشت به‌تنهایی تضمین‌کننده موفقیت نیست. Ebenezer باید میان ترس، درام و پیام اخلاقی داستان تعادل برقرار کند. اگر وحشت فراطبیعی بر تحول شخصیت اصلی غلبه کند، ممکن است قصه به مجموعه‌ای از صحنه‌های ترسناک تقلیل پیدا کند.

سه روح کریسمس؛ سه مرحله از مواجهه با حقیقت

ساختار سه‌گانه داستان دیکنز همچنان مهم‌ترین ابزار روایی فیلم است. هر روح، اسکروج را به بخشی از زندگی‌اش می‌برد و وجه متفاوتی از شخصیت او را آشکار می‌کند.

روح کریسمس گذشته: این روح اسکروج را با خاطرات و انتخاب‌هایی روبه‌رو می‌کند که مسیر زندگی‌اش را تغییر داده‌اند. گذشته در این داستان صرفاً مجموعه‌ای از خاطرات نیست؛ فرصتی برای فهمیدن منشأ تلخی و خودخواهی شخصیت است. تماشاگر باید ببیند چه اتفاقی باعث شده مردی که زمانی امکان دوست‌داشتن داشته، به انسانی بی‌اعتنا تبدیل شود.

روح کریسمس حال: این بخش، اسکروج را از دنیای بسته و خودمحور خودش بیرون می‌کشد. او زندگی کسانی را می‌بیند که در اطرافش حضور دارند؛ انسان‌هایی که با وجود مشکلات مالی و اجتماعی، هنوز برای محبت، خانواده و شادی ارزش قائل‌اند. تضاد میان خانه سرد اسکروج و گرمای روابط انسانی دیگران، یکی از عناصر اصلی پیام داستان است.

روح کریسمس آینده: شاید ترسناک‌ترین بخش سفر اسکروج همین مواجهه با آینده باشد. او باید احتمال زندگی و مرگی را ببیند که در آن هیچ‌کس برایش سوگواری نمی‌کند و ثروتش نیز نمی‌تواند خلأ عاطفی زندگی‌اش را جبران کند.

این سه ملاقات، سه پرسش اساسی را پیش روی شخصیت می‌گذارند: چه کسی بوده است؟ اکنون چه کسی است؟ و اگر تغییر نکند، به چه انسانی تبدیل خواهد شد؟

بازیگران مکمل و نقش آن‌ها در جهان داستان

گروه بازیگران Ebenezer از چهره‌های شناخته‌شده‌ای تشکیل شده است که هرکدام می‌توانند بخشی از جهان عاطفی و فراطبیعی داستان را شکل دهند.

• ایان مک‌کلن در نقش جیکوب مارلی: حضور مارلی نقطه آغاز تحول اسکروج است. او هم هشداردهنده است و هم نمونه‌ای از سرنوشتی که ممکن است در انتظار شخصیت اصلی باشد.
• روپرت گرینت در نقش باب کراچیت: کراچیت نماینده انسان‌هایی است که با وجود فشار اقتصادی و رفتار ناعادلانه صاحبان قدرت، ارزش‌های انسانی خود را حفظ می‌کنند.
• آندریا رایزبرو در نقش روح کریسمس گذشته: این شخصیت قرار است اسکروج را به خاطرات و زخم‌های قدیمی‌اش بازگرداند.
• ترامل تیلمن در نقش روح کریسمس حال: حضور او در بخش مربوط به زمان حال، تضاد میان ثروت اسکروج و زندگی مردم عادی را برجسته می‌کند.
• سم کلافلین در نقش فرد: فرد، خویشاوندی است که برخلاف اسکروج هنوز به معنای انسانی کریسمس و پیوندهای خانوادگی باور دارد.
• دیزی ریدلی در نقش کلارا: شخصیت او بخشی از روابط و گذشته عاطفی اسکروج را به داستان پیوند می‌دهد.
• آرتور کونتی در نقش اسکروج جوان: این نقش برای نمایش فاصله میان جوانی و سال‌های پایانی زندگی اسکروج اهمیت دارد.
• الی بامبر در نقش بل: بل با گذشته عاطفی شخصیت اصلی ارتباط دارد و می‌تواند یکی از کلیدهای فهم تنهایی او باشد.

این ترکیب بازیگران، امکان ساخت روایتی چندلایه را فراهم می‌کند؛ اما میزان موفقیت آن‌ها در شکل‌دادن به شخصیت‌هایی مستقل و باورپذیر، تنها پس از تماشای فیلم مشخص خواهد شد.

خساست؛ مسئله‌ای فراتر از پول

یکی از مهم‌ترین ظرفیت‌های داستان اسکروج، نگاه آن به خساست است. در ظاهر، اسکروج مردی است که نمی‌خواهد پول خرج کند؛ اما خساست او فقط به دارایی مالی محدود نمی‌شود.

او در حقیقت از بخشیدن محبت، اعتماد و توجه نیز ناتوان شده است. پول برایش به وسیله‌ای جهت کنترل جهان تبدیل شده؛ چیزی که به او احساس امنیت می‌دهد، اما هم‌زمان او را از دیگر انسان‌ها دور می‌کند.

در این معنا، اسکروج را می‌توان نماد انسانی دانست که برای جلوگیری از آسیب‌دیدن، تمام راه‌های ارتباط عاطفی را به روی خود بسته است. او تصور می‌کند با انباشتن ثروت می‌تواند از رنج و ناامنی فرار کند، اما در عمل به زندانی درون دنیای خودش تبدیل می‌شود.

این برداشت، داستان دیکنز را از یک موعظه ساده درباره بخشندگی فراتر می‌برد. مسئله فقط این نیست که ثروتمندان باید به فقرا کمک کنند؛ مسئله این است که انسانی که تمام ارزش زندگی را در مالکیت و منفعت شخصی خلاصه می‌کند، در نهایت بخش مهمی از انسانیت خود را از دست می‌دهد.

تنهایی؛ مجازاتی که اسکروج برای خودش ساخته است

تنهایی در Ebenezer فقط یک وضعیت اجتماعی نیست؛ نتیجه مستقیم انتخاب‌های شخصیت اصلی است.

اسکروج دیگران را از زندگی خود کنار گذاشته و در مقابل، اطرافیان نیز تمایلی به نزدیک‌شدن به او ندارند. او به جای آنکه از روابط انسانی برای ساختن احساس امنیت استفاده کند، به پول پناه برده است.

نکته تلخ داستان این است که اسکروج شاید در ظاهر چیزی کم نداشته باشد، اما از مهم‌ترین دارایی انسانی، یعنی ارتباط با دیگران، محروم شده است.

این موضوع در زمانه معاصر نیز قابل‌تأمل است. در جهانی که موفقیت اقتصادی و انباشت دارایی گاهی به معیار اصلی ارزش‌گذاری انسان‌ها تبدیل می‌شود، قصه اسکروج یادآوری می‌کند که رفاه مالی الزاماً به معنای رضایت و آرامش نیست.

کریسمس؛ پس‌زمینه‌ای برای سنجش انسانیت

کریسمس در این فیلم صرفاً یک مناسبت تقویمی یا تزئین بصری نیست. این جشن به معیاری برای مقایسه دو شیوه زندگی تبدیل می‌شود: زندگی مبتنی بر همدلی و مشارکت، و زندگی مبتنی بر انزوا و منفعت‌طلبی.

برای اسکروج، کریسمس نماد هزینه، اتلاف وقت و رفتارهای غیرمنطقی است. برای دیگر شخصیت‌ها، اما فرصتی برای کنار هم بودن، بخشیدن و فراموش‌کردن اختلاف‌هاست.

این تضاد، به داستان نیروی دراماتیک می‌دهد. کریسمس زمانی معنا پیدا می‌کند که اسکروج بفهمد شادی را نمی‌توان خرید یا با حساب بانکی جایگزین کرد؛ شادی در ارتباط با دیگران و احساس تعلق شکل می‌گیرد.

وحشت فراطبیعی؛ ابزاری برای نمایش عذاب وجدان

در روایت دیکنز، ارواح صرفاً موجوداتی ماورایی نیستند که برای ترساندن شخصیت اصلی ظاهر شوند. آن‌ها تجسم حقیقت‌هایی هستند که اسکروج سال‌ها از مواجهه با آن‌ها فرار کرده است.

در اقتباس تی وست، این ایده می‌تواند به فضایی نزدیک‌تر به سینمای وحشت تبدیل شود. ارواح و تصاویر کابوس‌وار، ترس درونی اسکروج را به تجربه‌ای دیداری بدل می‌کنند.

گزارش‌های مربوط به درجه‌بندی سنی و محتوای فیلم نیز از وجود صحنه‌های تهدیدآمیز، تصاویر فراطبیعی و لحظات ترس‌آور حکایت دارند. بااین‌حال، فیلم در رده PG-13 قرار گرفته و ظاهراً قرار نیست به وحشتی افراطی و بسیار خشن تبدیل شود.

این انتخاب می‌تواند به نفع فیلم باشد؛ زیرا وحشت در این داستان زمانی تأثیرگذار است که در خدمت شخصیت‌پردازی و مضمون اخلاقی قرار بگیرد.

طراحی بصری و فضای لندن ویکتوریایی

جهان داستان «سرود کریسمس» با لندن دوران ویکتوریا پیوند خورده است؛ شهری که شکاف طبقاتی، فقر، ثروت و تضادهای اجتماعی در آن حضوری پررنگ دارند.

فضای سرد و تاریک شهر می‌تواند بازتابی از وضعیت روحی اسکروج باشد. خیابان‌های خلوت، خانه‌های کم‌نور، دفتر کار سرد و فضاهای وهم‌آلود، در کنار خانه‌هایی که هنوز گرمای روابط انسانی در آن‌ها جریان دارد، امکان ایجاد تضاد بصری مؤثری را فراهم می‌کنند.

از سوی دیگر، طراحی ارواح باید میان ظاهر ترسناک و کارکرد نمادین آن‌ها تعادل ایجاد کند. اگر طراحی موجودات فراطبیعی تنها برای ایجاد شوک بصری باشد، ارتباط آن‌ها با مضمون اصلی داستان تضعیف خواهد شد.

تا زمان نگارش این مطلب، اطلاعات کافی برای ارزیابی دقیق فیلم‌برداری، طراحی تولید، جلوه‌های ویژه و تدوین نهایی در دست نیست. بنابراین هرگونه قضاوت قطعی درباره کیفیت فنی فیلم زودهنگام خواهد بود.

اقتباس تازه از داستانی که بارها روایت شده است

«سرود کریسمس» از آن دسته آثار ادبی است که بارها به سینما و تلویزیون راه یافته است. نسخه‌های مشهور آن، از اقتباس سال ۱۹۵۱ با بازی آلستر سیم تا فیلم The Muppet Christmas Carol محصول ۱۹۹۲ و انیمیشن A Christmas Carol محصول ۲۰۰۹، هرکدام برداشت متفاوتی از اسکروج ارائه کرده‌اند.

در چنین شرایطی، ساخت اقتباسی تازه تنها زمانی ضرورت پیدا می‌کند که فیلم‌ساز زاویه دید متفاوتی برای روایت پیدا کند.

مزیت نسخه تی وست این است که می‌تواند داستان را از قالب یک فیلم خانوادگی و مناسب تعطیلات خارج کند و بر ماهیت تاریک و حتی ترسناک آن تأکید بگذارد. از این منظر، انتخاب کارگردان آثار وحشت برای بازآفرینی داستان دیکنز تصمیمی قابل‌توجه است.

اما تفاوت ظاهری کافی نیست. فیلم باید نشان دهد که چرا مخاطب امروز به نسخه دیگری از داستان اسکروج نیاز دارد. آیا این روایت چیزی تازه درباره تنهایی، سرمایه، طبقه اجتماعی و امکان تغییر انسان می‌گوید؟ پاسخ به این پرسش، یکی از معیارهای اصلی قضاوت درباره موفقیت فیلم خواهد بود.

پیام اجتماعی فیلم؛ ثروت بدون همدلی چه ارزشی دارد؟

داستان اسکروج در زمان انتشار اولیه خود نیز نقدی بر نابرابری اجتماعی و بی‌تفاوتی ثروتمندان نسبت به فقر بود. دیکنز در قالب یک داستان فراطبیعی، جامعه‌ای را به تصویر می‌کشید که در آن گروهی از مردم در رفاه زندگی می‌کنند، درحالی‌که بخش بزرگی از جامعه برای تأمین ابتدایی‌ترین نیازهای خود با مشکل مواجه است.

این مضمون همچنان اهمیت دارد. اسکروج را می‌توان نماینده نگرشی دانست که موفقیت را فقط با میزان ثروت می‌سنجد و مسئولیت اجتماعی را مانعی در مسیر پیشرفت شخصی می‌بیند.

در عین حال، داستان صرفاً ثروتمندان را محکوم نمی‌کند؛ بلکه امکان تغییر را نیز مطرح می‌کند. اسکروج می‌تواند گذشته‌اش را بپذیرد، رفتار کنونی خود را اصلاح کند و آینده متفاوتی بسازد.

همین امکان تغییر است که داستان را از یک روایت تلخ درباره خودخواهی به اثری امیدوارکننده تبدیل می‌کند.

نقاط قوت احتمالی فیلم

با توجه به اطلاعات منتشرشده و رویکرد معرفی‌شده برای فیلم، چند ویژگی می‌تواند به موفقیت Ebenezer کمک کند:

1. ترکیب ادبیات کلاسیک و سینمای وحشت: داستان دیکنز از ابتدا ظرفیت فراطبیعی و دلهره‌آور داشته و رویکرد تی وست می‌تواند این جنبه را برجسته کند.
2. انتخاب جانی دپ برای نقش اصلی: شخصیت اسکروج به بازیگری نیاز دارد که بتواند میان بدخلقی، آسیب‌پذیری و پشیمانی حرکت کند.
3. داستانی با مضمون ماندگار: تنهایی، خساست، مسئولیت اجتماعی و امکان جبران اشتباهات، موضوعاتی محدود به یک دوره تاریخی نیستند.
4. گروه بازیگران شناخته‌شده: حضور بازیگرانی مانند ایان مک‌کلن، آندریا رایزبرو و روپرت گرینت می‌تواند به شخصیت‌های مکمل وزن بیشتری بدهد.
5. ظرفیت بصری بالا: ملاقات با سه روح و سفر میان گذشته، حال و آینده، فرصت مناسبی برای خلق تصاویر وهم‌آلود و متفاوت فراهم می‌کند.

نقاط ضعف و چالش‌های احتمالی

در کنار ظرفیت‌های فیلم، چند خطر جدی نیز وجود دارد:

• تکراری‌شدن روایت: مخاطبان با داستان اسکروج آشنایی دارند و فیلم باید دلیل تازه‌ای برای بازگویی آن ارائه کند.
• غلبه وحشت بر درام: اگر صحنه‌های ترسناک جای تحول شخصیت را بگیرند، پیام اصلی داستان کم‌رنگ خواهد شد.
• شخصیت‌پردازی سطحی: اسکروج نباید فقط مردی خسیس و بدجنس باشد؛ تماشاگر باید ریشه‌های رفتاری و عاطفی او را درک کند.
• فشار انتظارات از جانی دپ: شهرت بازیگر می‌تواند توجه زیادی به فیلم جلب کند، اما در نهایت کیفیت نقش‌آفرینی و هماهنگی آن با داستان اهمیت دارد.
• مقایسه با اقتباس‌های محبوب: نسخه‌های قدیمی و موفق «سرود کریسمس» هنوز برای بسیاری از مخاطبان معیار سنجش هستند.

این موارد فعلاً چالش‌های قابل‌پیش‌بینی پروژه‌اند و نمی‌توان آن‌ها را ضعف‌های اثبات‌شده فیلم دانست.

آیا Ebenezer یک فیلم ترسناک است؟

پاسخ دقیق‌تر این است که فیلم در دسته آثار فانتزی، درام و وحشت فراطبیعی قرار می‌گیرد، اما ظاهراً قرار نیست یک فیلم وحشت متعارف با محوریت خشونت و شوک‌های پی‌درپی باشد.

در واقع، ترس در این داستان ریشه روان‌شناختی و اخلاقی دارد. اسکروج از ارواح می‌ترسد، اما وحشت عمیق‌تر او مواجهه با حقیقت زندگی خودش است؛ حقیقتی که سال‌ها تلاش کرده نادیده بگیرد.

درجه‌بندی PG-13 و توضیحات منتشرشده درباره محتوای فیلم نیز نشان می‌دهد که اثر شامل تصاویر ترسناک و تهدیدهای فراطبیعی است، اما در محدوده‌ای قرار دارد که لزوماً به خشونت افراطی نیاز ندارد.

وضعیت اکران و امتیازهای فیلم

هنوز اکران نشده

اطلاعات تا ۵ نوامبر ۲۰۲۶

فیلم Ebenezer قرار است در تاریخ ۱۳ نوامبر ۲۰۲۶ در سینماهای آمریکا اکران شود. بنابراین در زمان تهیه این مطلب، هنوز امکان ارزیابی کامل آن بر اساس واکنش منتقدان و مخاطبان وجود ندارد. Ebenezer+1

در صفحه Rotten Tomatoes نیز هنگام بررسی، تعداد نقدهای منتقدان و رأی‌های تأییدشده مخاطبان صفر بود.

امتیاز تحلیلی پیش از اکران: در این مرحله امتیاز عددی برای فیلم تعیین نمی‌کنم؛ زیرا چنین امتیازی بدون تماشای اثر، گمراه‌کننده خواهد بود. ارزیابی نهایی باید پس از بررسی اجرای بازیگران، کیفیت روایت، فضاسازی و میزان موفقیت فیلم در ایجاد تعادل میان وحشت و درام انجام شود.

جمع‌بندی؛ آیا ملاقات با گذشته، حال و آینده ارزش تماشا دارد؟

Ebenezer پروژه‌ای جذاب است؛ نه فقط به دلیل حضور جانی دپ، بلکه به خاطر ترکیب داستان کلاسیک چارلز دیکنز با نگاه یک کارگردان سینمای وحشت.

قصه اسکروج از ابتدا داستانی درباره ارواح و ترس بوده است، اما اهمیت واقعی آن در مواجهه یک انسان با زندگی ازدست‌رفته‌اش قرار دارد. سه روح کریسمس به او نشان می‌دهند که گذشته را نمی‌توان تغییر داد، حال را نباید هدر داد و آینده هنوز می‌تواند شکل دیگری پیدا کند.

تی وست این فرصت را دارد که از دل چنین داستانی، فیلمی بسازد که هم از نظر بصری دلهره‌آور باشد و هم از نظر عاطفی تأثیرگذار. موفقیت فیلم به این بستگی دارد که آیا می‌تواند میان فضای تاریک، شخصیت‌پردازی و پیام انسانی داستان تعادل برقرار کند یا نه.

اگر فیلم فقط به نمایش ارواح ترسناک و چهره متفاوت اسکروج بسنده کند، احتمالاً با اقتباسی سرگرم‌کننده اما کم‌عمق روبه‌رو خواهیم شد. اما اگر بتواند تنهایی، حسرت و ترس شخصیت اصلی از سرنوشت خودش را به تجربه‌ای ملموس تبدیل کند، ممکن است یکی از متفاوت‌ترین بازخوانی‌های «سرود کریسمس» باشد.

در نهایت، مهم‌ترین پرسش فیلم همان پرسشی است که داستان دیکنز بیش از یک قرن است مطرح می‌کند: آیا انسان می‌تواند پیش از آنکه خیلی دیر شود، از گذشته خود درس بگیرد و مسیر زندگی‌اش را تغییر دهد؟