آزیتا لاچینی با ۷۰ سال فعالیت هنری هنوز خانه ندارد؟

زندگی خصوصی: ازدواج در ۱۱ سالگی و بیوه شدن در ۱۴ سالگی

مهم‌ترین حواشی زندگی آزیتا لاچینی مربوط به زندگی شخصی پرفراز و نشیب اوست که خودش در مصاحبه‌ای تلویزیونی در سال ۱۴۰۱ برای اولین بار جزئیات آن را فاش کرد.

او در ۱۱ سالگی ازدواج کرد و در ۱۳ سالگی صاحب دختری شد. سپس پسری به نام حبیب به دنیا آورد که در دو سالگی به دلیل بیماری فوت کرد. همسر اولش نیز در ۲۷ سالگی فوت کرد و آزیتا در ۱۴ سالگی بیوه شد.

در سال ۱۳۳۴ با امیر مظفرالدین لاچینی آشنا شد و نام خانوادگی‌اش را از نیک‌نام به لاچینی تغییر داد. حاصل این ازدواج پنج فرزند (چهار پسر و یک دختر) بود. همسر دومش نیز فوت کرد.

پس از فوت همسر دوم، با فیروز بهجت محمدی (بازیگر سینما و تلویزیون) ازدواج کرد که او نیز در سال ۱۳۷۸ درگذشت.

او سه فرزندش را از دست داد: حبیب (در دو سالگی)، محمدعلی (پس از چهار سال در کما به دلیل تزریق آمپول انسولین) و محمدرضا (در راه پروژه‌ای در اصفهان/رفسنجان). دخترش نیز در سال‌های اخیر فوت کرد.

کارنامه هنری

آزیتا لاچینی فعالیت هنری خود را در سال ۱۳۳۷ با گویندگی و اجرای نمایش‌های رادیویی آغاز کرد. در سال ۱۳۴۰ وارد تئاتر شد و در سال ۱۳۴۱ با فیلم «مسافری از بهشت» به کارگردانی نصرت‌الله وحدت به سینما راه یافت.

دوبله

از شاخص‌ترین آثار دوبله او می‌توان به کارتون‌های رامکال، حنا دختری در مزرعه، بچه‌های مدرسه والت و سریال‌های اوشین، هانیکو، امام علی و مزد ترس اشاره کرد.

سینما

آقای هیروگلیف، زنجیرهای ابریشمی، پرنده کوچک خوشبختی، دزد عروسک‌ها، سفر پرماجرا، اثیری، عروسک فرنگی و رگ خواب از جمله آثار سینمایی او هستند.

تلویزیون

پدرسالار (نقش مادر آذر)، در پناه تو (نقش مادر مریم)، پاییز صحرا، پایتخت ۱، ستایش، چاردیواری، بانویی دیگر و با من بمان از جمله کارهای تلویزیونی او هستند.

وضعیت فعلی و حواشی اخیر

تغییر چهره و واکنش‌ها

در آذر ۱۴۰۳، تصاویر آزیتا لاچینی در مراسم تجلیل از هنرمندان پیشکسوت منتشر شد و تغییر چهره شدید او واکنش گسترده‌ای در فضای مجازی برانگیخت. بسیاری از کاربران از دیدن رد گذر زمان و مصائب زندگی بر چهره او متأثر شدند.

اعلام بازنشستگی

او در مصاحبه سال ۱۴۰۱ اعلام کرد: «تقریباً از سال ۹۶ تا الان خودم را از همه چیز بازنشسته کرده‌ام… واقعاً آدم‌ها خسته می‌شوند و توان کار کردن ندارند».

گلایه از فراموشی و مشکلات مالی

او سال‌ها پیش از فراموش شدن و بی‌توجهی به پیشکسوتان گلایه کرده بود. گزارش‌های سال ۱۴۰۴ حاکی از آن است که پس از ۷۰ سال فعالیت هنری، هنوز خانه‌ای برای خود ندارد و حقوق بازنشستگی‌اش کفاف اجاره‌خانه را نمی‌دهد. او مجبور شده برای گذران زندگی وام بانکی بگیرد.

دیدار خانه سینما

در شهریور ۱۴۰۵، اعضای هیئت رئیسه خانه سینما به دیدار او رفتند. لاچینی در این دیدار گفت: «ما هرچه در توان داشتیم برای سینما و تئاتر گذاشتیم و امروز دیگر از لحاظ جسمی حتی اگر بخواهیم هم نمی‌توانیم مانند گذشته فعالیت داشته باشیم».