به گزارش سینماتک، سینمای وحشت آسیا طی چند دهه گذشته نشان داده است که برای ترساندن مخاطب همیشه به هیولاهای عظیم، خشونت پرسرعت یا جامپ‌اسکرهای متوالی نیاز ندارد. گاهی یک نوار ویدئویی نفرین‌شده، صدایی از اتاقی خالی، آیینی مذهبی یا رازی پنهان در یک خانواده می‌تواند ترسی عمیق‌تر و ماندگارتر ایجاد کند.
فیلم‌سازان ژاپنی، کره‌ای، تایلندی و اندونزیایی با تکیه بر اسطوره‌ها، باورهای عامیانه، ترس‌های اجتماعی و تجربه‌های روان‌شناختی، زبان خاصی برای ژانر وحشت ساخته‌اند. فهرست پیش رو شامل ۱۴ فیلم از کشورهای مختلف آسیاست؛ آثاری که هرکدام از زاویه‌ای متفاوت به مفهوم ترس نزدیک می‌شوند.
۱. حلقه (Ringu) – ژاپن، ۱۹۹۸
کارگردان: هیدئو ناکاتا | ژانر: وحشت فراطبیعی، معمایی
یک نوار ویدئویی مرموز با مرگ چند نوجوان ارتباط پیدا می‌کند. هرکس این نوار را تماشا کند، تماس تلفنی عجیبی دریافت می‌کند و می‌فهمد تنها هفت روز برای زنده ماندن فرصت دارد. خبرنگاری به نام ریکو برای کشف راز این نوار وارد ماجرایی هولناک می‌شود. «حلقه» از آثار تأثیرگذار موج وحشت ژاپن است که با فضاسازی سرد و حضور تهدیدی نامرئی، ترسی تدریجی می‌سازد.
۲. داستان دو خواهر (A Tale of Two Sisters) – کره جنوبی، ۲۰۰۳
کارگردان: کیم جی وون | ژانر: وحشت روان‌شناختی، معمایی
دو خواهر پس از مدتی بستری بودن در مرکز روان‌پزشکی به خانه بازمی‌گردند؛ اما زندگی در کنار پدر و نامادری‌شان خیلی زود با اتفاقاتی غیرعادی و نگران‌کننده همراه می‌شود. فیلم به‌تدریج مرز میان واقعیت، خاطره و توهم را مبهم می‌کند و با روایتی چندلایه به سراغ زخم‌های خانوادگی و رازهای پنهان می‌رود.
۳. شاتر (Shutter) – تایلند، ۲۰۰۴
کارگردانان: بانجونگ پیسانتاناکون و پارکپوم وونگپوم | ژانر: وحشت فراطبیعی
پس از یک تصادف رانندگی، یک عکاس جوان متوجه می‌شود در تصاویرش سایه‌ها و چهره‌هایی غیرقابل توضیح دیده می‌شوند. او ابتدا این اتفاقات را جدی نمی‌گیرد، اما تکرار نشانه‌ها و ارتباط آن‌ها با گذشته‌اش، او و نامزدش را به سوی حقیقتی هولناک می‌کشاند. «شاتر» یکی از شناخته‌شده‌ترین فیلم‌های ترسناک تایلند است.
۴. کینه (The Grudge / Ju-On: The Grudge) – ژاپن، ۲۰۰۲
کارگردان: تاکاشی شیمیزو | ژانر: وحشت فراطبیعی
خانه‌ای در ژاپن به‌دلیل خشونتی که در گذشته در آن رخ داده، گرفتار نفرینی مرگبار شده است. هرکس وارد این خانه شود، با نیرویی شیطانی روبه‌رو می‌شود که راه فراری برایش باقی نمی‌گذارد. فیلم با ساختار روایی غیرخطی و استفاده از صداها و تصاویر ناآرام‌کننده، یکی از چهره‌های مشهور وحشت ژاپنی را به مخاطب معرفی می‌کند.
۵. ناله (The Wailing) – کره جنوبی، ۲۰۱۶
کارگردان: نا هونگ جین | ژانر: وحشت فراطبیعی، معمایی
ورود غریبه‌ای به روستایی دورافتاده با شیوع بیماری مرموز و مجموعه‌ای از قتل‌های وحشیانه هم‌زمان می‌شود. یک مأمور پلیس در تلاش برای نجات دخترش، وارد تحقیقاتی می‌شود که او را با باورهای مذهبی، آیین‌های شمنی و نیروهایی ناشناخته روبه‌رو می‌کند. «ناله» با روایت طولانی و پرابهام خود، از مخاطب می‌خواهد تا پایان درباره حقیقت اتفاقات تردید داشته باشد.
۶. نوُروی: نفرین (Noroi: The Curse) – ژاپن، ۲۰۰۵
کارگردان: کوجی شیرایشی | ژانر: مستندنما، وحشت فراطبیعی
یک مستندساز حوزه پدیده‌های ماورایی در جریان تحقیق درباره صداهای عجیب و اتفاقات غیرعادی، به موجودی مرموز به نام کاگوتابا می‌رسد. فیلم با استفاده از سبک مستندنما، تصاویر آرشیوی و مصاحبه‌های ساختگی، به‌تدریج شبکه‌ای از اتفاقات ظاهراً بی‌ارتباط را به یک راز شوم پیوند می‌دهد.
۷. غلامان شیطان (Satan’s Slaves) – اندونزی، ۲۰۱۷
کارگردان: جوکو انوار | ژانر: وحشت فراطبیعی
پس از مرگ مادری که مدت‌ها از بیماری رنج می‌برد، اعضای یک خانواده با اتفاقات عجیب و تهدیدهای فراطبیعی روبه‌رو می‌شوند. مرگ مادر ظاهراً پایان ماجرا نیست و نیروهایی تاریک به خانه بازمی‌گردند. جوکو انوار با الهام از فیلمی اندونزیایی به همین نام محصول ۱۹۸۰، داستانی درباره خانواده، سوگواری و وحشت مذهبی ساخته است.
۸. قطار بوسان (Train to Busan) – کره جنوبی، ۲۰۱۶
کارگردان: یون سانگ هو | ژانر: زامبی، وحشت، اکشن
هم‌زمان با شیوع ویروسی مرگبار در کره جنوبی، مسافران یک قطار سریع‌السیر به مقصد بوسان برای زنده ماندن تلاش می‌کنند. یک پدر و دخترش در میان مسافران گرفتار می‌شوند و باید در فضایی بسته با موجی از مبتلایان مقابله کنند. فیلم در کنار تعلیق و صحنه‌های پرتنش، به خودخواهی، فداکاری و رفتار انسان‌ها در شرایط بحرانی می‌پردازد.
۹. احضار (Incantation) – تایوان، ۲۰۲۲
کارگردان: کوین کو | ژانر: وحشت مذهبی، مستندنما
زنی جوان سال‌ها پس از شکستن یک تابوی مذهبی، با پیامدهای هولناک آن روبه‌رو می‌شود و تلاش می‌کند دخترش را از نفرینی که به خانواده‌اش رسیده نجات دهد. فیلم با استفاده از تصاویر دوربین دستی و روایت مستندنما، مخاطب را به دل آیین‌ها و باورهای محلی می‌برد و به‌تدریج حس مشارکت در یک تجربه خطرناک را ایجاد می‌کند.
۱۰. گونجیام: آسایشگاه تسخیرشده (Gonjiam: Haunted Asylum) – کره جنوبی، ۲۰۱۸
کارگردان: جونگ بوم شیک | ژانر: وحشت مستندنما
گروهی از سازندگان یک برنامه اینترنتی برای افزایش بازدید، وارد آسایشگاهی متروکه و بدنام می‌شوند تا تجربه‌ای زنده و ترسناک را ثبت کنند. اما آنچه در ابتدا یک برنامه نمایشی به نظر می‌رسد، به‌تدریج به کابوسی واقعی تبدیل می‌شود. فیلم از زاویه دوربین شخصیت‌ها روایت می‌شود و از فضای بسته و تاریک ساختمان برای ایجاد تعلیق استفاده می‌کند.
۱۱. مدیوم (The Medium) – تایلند و کره جنوبی، ۲۰۲۱
کارگردان: بانجونگ پیسانتاناکون | ژانر: وحشت مذهبی، مستندنما
یک گروه مستندساز زندگی زنی شمن در منطقه ایسان تایلند را دنبال می‌کنند. زمانی که نشانه‌هایی از تسخیر یکی از اعضای خانواده ظاهر می‌شود، ماجرا از یک تحقیق درباره باورهای محلی فراتر می‌رود و به تجربه‌ای هولناک تبدیل می‌شود. فیلم با بهره‌گیری از آیین‌های بومی و تعلیق تدریجی، مرز میان ایمان و وحشت را به چالش می‌کشد.
۱۲. درمان (Cure) – ژاپن، ۱۹۹۷
کارگردان: کیوشی کوروساوا | ژانر: وحشت روان‌شناختی، جنایی
کارآگاهی در حال بررسی مجموعه‌ای از قتل‌های عجیب است که در هرکدام نشانه‌ای مشابه دیده می‌شود؛ قاتلان پس از ارتکاب جنایت، ظاهراً چیزی از آن به یاد ندارند. تحقیقات او به مردی مرموز و فراموشکار می‌رسد که ممکن است توانایی تأثیرگذاری بر ذهن دیگران را داشته باشد. «درمان» بیشتر از آنکه بر ترساندن ناگهانی تکیه کند، با فضایی سرد و اضطرابی عمیق مخاطب را درگیر می‌کند.
۱۳. سه‌گانه افراط‌ها (Three… Extremes) – هنگ‌کنگ، ژاپن و کره جنوبی، ۲۰۰۴
کارگردانان: فروت چان، تاکاشی میکه و پارک چان ووک | ژانر: وحشت، روان‌شناختی، بدنی
این اثر سه داستان مستقل از سه فیلم‌ساز آسیایی را در کنار هم قرار می‌دهد. هر بخش جهان متفاوتی از وسواس، خشونت، بدن و فروپاشی روانی را به تصویر می‌کشد. «سه‌گانه افراط‌ها» برای مخاطبانی مناسب است که به تجربه‌های نامتعارف و گاه بسیار خشن در سینمای وحشت علاقه دارند.
۱۴. شیطان مرا ببر (May the Devil Take You) – اندونزی، ۲۰۱۸
کارگردان: تیمو تجاهجانتو | ژانر: وحشت فراطبیعی
زنی جوان برای یافتن پاسخ درباره وضعیت پدرش که در کمایی مرموز فرو رفته، به ویلای قدیمی او می‌رود. در آنجا همراه با خواهر ناتنی‌اش با رازهایی تاریک و نیرویی شیطانی روبه‌رو می‌شود. فیلم با ریتمی پرشتاب، صحنه‌های خشن و عناصر وحشت شیطانی، تجربه‌ای متفاوت از آثار آرام‌تر ژاپنی و کره‌ای ارائه می‌دهد.
چرا سینمای وحشت آسیا تجربه‌ای متفاوت دارد؟
یکی از ویژگی‌های برجسته بسیاری از فیلم‌های ترسناک آسیایی، پیوند میان وحشت و فرهنگ بومی است. در آثار ژاپنی، ارواح و نفرین‌ها اغلب با گذشته و خاطرات حل‌نشده گره می‌خورند؛ در سینمای کره جنوبی، ترس می‌تواند با بحران‌های خانوادگی، اجتماعی یا اخلاقی همراه شود؛ و در فیلم‌های جنوب شرق آسیا، باورهای مذهبی و آیین‌های محلی نقش مهمی در شکل‌گیری فضای داستان دارند.
این تفاوت‌ها به معنای یکسان بودن تمام فیلم‌های آسیایی نیست؛ هر کشور و هر فیلم‌ساز زبان مخصوص خود را دارد. با این حال، ۱۴ فیلم معرفی‌شده نمونه‌هایی از تنوع سینمای وحشت این منطقه‌اند؛ از تعلیق آرام و روان‌شناختی تا داستان‌های پرخشونت و کابوس‌های فراطبیعی.
💬 دیدگاه‌ها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید.