ترجمه اختصاصی سینماتک و به نقل از سلام سینما؛ نگار رعنایی| اقتباس سینمایی رمان پرفروش علی هیزل‌وود اگرچه توانسته نظر بخشی از منتقدان را جلب کند، با انتقادهایی نیز درباره فیلمنامه، شخصیت‌پردازی و میزان کشش عاطفی میان دو شخصیت اصلی مواجه شده است. در میان نقدهای مثبت، بازی لیلی رینهارت، شیمی او با تام بیتمن و توانایی فیلم در ارائه یک تجربه سرگرم‌کننده و آرامش‌بخش بیش از همه مورد توجه قرار گرفته‌اند. در مقابل، منتقدان منفی بیشتر از کلیشه‌ای بودن داستان، فقدان حس «اشتیاق» میان شخصیت‌ها و مصنوعی بودن برخی موقعیت‌ها انتقاد کرده‌اند.
خلاصه داستان و عوامل فیلم The Love Hypothesis
داستان فیلم (The Love Hypothesis) به کارگردانی کلیر اسکنلن، درباره الیو اسمیت (با بازی رینهارت)، دانشجوی دکترای زیست‌شناسی است که زندگی خود را وقف فعالیت دانشگاهی و تحقیقات علمی کرده است. وقتی الیو متوجه می‌شود بهترین دوستش ان با بازی ریچل مارچ به جرمی، مردی که الیو پیش‌تر به او علاقه داشته، علاقه‌مند شده است، برای اینکه دوستش را قانع کند از جرمی گذشته، در اقدامی ناگهانی با مردی به نام دکتر آدام کارلسن، استاد دانشگاهی ترسناک و سختگیر (با بازی تام بیتمن) وارد رابطه‌ای ساختگی می‌شود.
هر دو طرف انگیزه‌های خودشان را برای این رابطه دارند، اما چیزی که قرار است صرفاً یک نمایش کنترل‌شده باشد، به‌تدریج مرز میان تظاهر و احساس واقعی را از بین می‌برد و الیو و آدام را با این پرسش مواجه می‌کند که آیا رابطه‌ای که با دروغ آغاز شده، می‌تواند به عشق واقعی تبدیل شود.
(The Love Hypothesis) در ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۶ از Prime Video منتشر شده، ۱۱۰ دقیقه زمان دارد و محصول Amazon MGM Studios است.
امتیازها
IMDb:
۷ از ۱۰، بر اساس حدود ۶۷۰۰ رأی
Rotten Tomatoes: امتیاز منتقدان ۷۵٪ بر اساس ۴۰ نقد؛ امتیاز مخاطبان ۷۹٪ بر اساس بیش از ۲۵۰ رأی.
در ادامه چکیده‌ای از نقدهای نوشته شده بر این فیلم را با یکدیگر مرور خواهیم کرد.
نقدهای مثبت
Ruth Maramis – FlixChatter Film Blog
«این کمدی رمانتیک حال‌خوب‌کن نشان می‌دهد غلبه بر کلیشه‌های ژانر کار دشواری است، اما به لطف شیمی الکتریکی بازیگران اصلی همچنان تماشایی و سرگرم‌کننده باقی می‌ماند.»
Kate Sánchez – But Why Tho
«The Love Hypothesis تمام معیارهایی را که از چنین فیلمی انتظار می‌رود برآورده می‌کند؛ اما چیزی که فیلم را متمایز می‌کند، احساسی است که در احترام و توجه میان عاشقان و دوستان پیدا می‌کند.»
Tara Bennett – IGN
«The Love Hypothesis اقتباسی خنده‌دار و جذاب از یک رام‌کام است که از صفحه به پرده منتقل شده. لیلی رینهارت و تام بیتمن برای الیو و آدام هم کمدی و هم حرارت لازم را به ارمغان می‌آورند و ریچل مارچ و جابوکی یانگ وایت نیز در گروه بازیگران مکمل، حضوری درخشان دارند.»
Phil Walsh – Geek Vibes Nation
«The Love Hypothesis با وجود عنوان هوشمندانه‌اش، می‌داند که در عشق هیچ فرمول علمی‌ای وجود ندارد. فیلم هم هوشمندانه است و هم احساس‌برانگیز و پایان آن می‌تواند تماشاگران را به وجد بیاورد.»
Marya E. Gates – RogerEbert.com
«آرامش‌بخش است که می‌بینیم دست‌کم برخی رام‌کام‌های خوب موفق می‌شوند از این مسیر دشوار عبور کنند؛ آن هم با ستاره‌های متعهدی مانند لیلی رینهارت و کارگردانانی مانند کلیر اسکانلن که هدایت فیلم را بر عهده دارند.»
نقدهای منفی
Adrian Horton – The Guardian
«فیلم به شکلی بدون هنر و تقریباً با تنبلی، طبق فرمول‌های آشنا پیش می‌رود؛ زنجیره‌ای متزلزل از کلیشه‌ها، از الگوی دشمنانی که عاشق یکدیگر می‌شوند گرفته تا شخصیت‌های تیپیکال، که روی موسیقی سرزنده فیلم قرار گرفته‌اند.»
Shalini Langer – The Indian Express
«رینهارت حضور موفقی دارد و همین یعنی داستان جرقه‌ای در خود دارد. بیتمن نیز قدبلند و خوش‌چهره است، اما مثل تمام داستان‌های عاشقانه خوب، باید سرسخت و متکبر هم باشد و این مسئله بیش از حد ساختگی به نظر می‌رسد.»
Mark Dujsik – Mark Reviews Movies
«مشکلات این فیلم کم نیستند؛ فیلم در بخش عاشقانه و کمدی خود کاملاً قانع‌کننده نیست و نمی‌تواند این دو وجه را به شکلی مؤثر پیش ببرد.»
Todd Jorgenson – Cinemalogue
«با وجود جذابیت‌های قابل‌توجه لیلی رینهارت، شیمی‌ای که روی صفحه وجود داشت به پرده سینما منتقل نشده است.»
Revati Gelda – Tell-Tale TV
«The Love Hypothesis در طول داستان بیش از حد از ما می‌خواهد باورمان را کنار بگذاریم. فیلم به دلیل واقعیتی که شخصیت‌ها در آن قرار دارند، نمی‌تواند جواب بدهد.»
💬 دیدگاه‌ها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید.