لاله اسکندری در ۳۰ آذر ۱۳۵۴ در تربت حیدریه در خراسان رضوی به دنیا آمد. او کارشناسی طراحی گرافیک را از دانشگاه آزاد تهران مرکز دریافت کرد. لاله اسکندری خواهر ستاره اسکندری، بازیگر مطرح، و سارا اسکندری، چهرهپرداز، است. بنابراین او در خانوادهای هنری رشد کرد.
فعالیت هنری لاله اسکندری در سال ۱۳۷۵ و در ۲۱ سالگی آغاز شد. او با کار در بخش گریم تئاتر وارد عرصه هنر شد. با حمایت خواهرش ستاره، به بازیگری روی آورد. بنابراین مسیر او از پشت صحنه به جلوی دوربین کشیده شد. اولین تجربه سینمایی او در سال ۱۳۷۸ با فیلم «متولد ماه مهر» به کارگردانی احمدرضا درویش رقم خورد.
نقطه عطف شهرت لاله اسکندری با سریال «خاک سرخ» در ۱۳۷۹ به کارگردانی ابراهیم حاتمیکیا رقم خورد. این سریال او را به عنوان بازیگری جدی و قابل اتکا معرفی کرد. بنابراین همکاری با حاتمیکیا نقطه شروع یک مسیر حرفهای بود.
در کارنامه سینمایی لاله اسکندری، فیلمهای متنوعی دیده میشود. «شراره» در ۱۳۷۸، «این زن حرف نمیزند» در ۱۳۸۱، «گرداب» در ۱۳۸۳، «شوریده» در ۱۳۸۳، «شیرین» در ۱۳۸۶ به کارگردانی عباس کیارستمی، «خانواده ارنست» در ۱۳۸۸، «هزارپا» در ۱۳۹۶ و «تیغ و ترمه» در ۱۳۹۷ از جمله این آثار هستند.
در تلویزیون اما لاله اسکندری با سریالهای ماندگاری شناخته میشود. «مشق عشق» در ۱۳۸۲، «رقص پرواز» در ۱۳۸۳، «در چشم باد» از ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۸، «سالهای برف و بنفشه» در ۱۳۸۵، «دولت مخفی» از ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۱، «بیقرار» در ۱۳۹۲، «محکومین» در ۱۳۹۶ و «خانواده دکتر ماهان» در ۱۳۹۸ از جمله کارهای تلویزیونی او هستند.
در شبکه نمایش خانگی نیز لاله اسکندری حضوری پررنگ داشته است. «آهوی من مارال» در ۱۴۰۰، «شبهای مافیا» در ۱۴۰۰ و «بامداد خمار» در ۱۴۰۴ از جمله این آثار هستند. حضور در «شبهای مافیا» نشان داد که او در قالبهای غیردراماتیک نیز توانمند است.
جوایز و افتخارات لاله اسکندری نیز قابل توجه است. او تندیس جشن حافظ را برای نقش اول سریال «رقص پرواز» در ۱۳۸۹ دریافت کرد. او همچنین برای سریال «مشق عشق» در ۱۳۸۵ کاندیدای تندیس حافظ شد. در ۱۳۸۶ نیز به عنوان بازیگر برتر تلویزیون از شبکه سه برای «سالهای برف و بنفشه» انتخاب شد.
نکته قابل توجه درباره زندگی شخصی او، حوادث متعدد است. لاله اسکندری ۷ بار تصادف مرگبار داشته است. در آخرین تصادف، چشمش ۳۳ بخیه خورد و آناتومی صورتش تغییر کرد. با این حال، او هرگز فعالیت هنری خود را رها نکرد. این استقامت، نشاندهنده اراده قوی اوست.
لاله اسکندری یک هنرمند چندوجهی نیز محسوب میشود. او علاوه بر بازیگری، در عکاسی فعال است و دو نمایشگاه انفرادی در ایران و سوئد برگزار کرده است. او همچنین در موزاییککاری و نقاشی فعالیت دارد. از سال ۱۳۸۷ نیز با شهرداری تهران همکاری میکند.
یکی از پروژههای شاخص زیباسازی شهری او، کاشیکاری «کهکشان راه شیری» در تقاطع بزرگراه حکیم و کردستان است. بنابراین لاله اسکندری هنر خود را به فضای شهری آورده است. این ترکیب میان بازیگری و هنرهای تجسمی، او را از بسیاری از همنسلانش متمایز میکند.
آشنایی با همسرش نیز داستان جالبی دارد. لاله اسکندری در سال ۱۳۸۶ در یک نمایشگاه ساختمان در تبریز با ساسان فیروزی آشنا شد. آنها در سال ۱۳۹۰ ازدواج کردند. بنابراین زندگی شخصی او نیز با هنر و معماری گره خورده است.
در نهایت، لاله اسکندری نمونهای از یک هنرمند مقاوم است. او با وجود ۷ تصادف مرگبار، هرگز از پا ننشست. مسیر او از گریم تئاتر تا موزاییککاری شهری، یک روایت چندلایه است. چرا که هنرمند واقعی، در هر عرصهای که وارد میشود، اثر خود را به جا میگذارد.
💬 دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید.