«نوروز رنگی» یک کمدی مناسبتی است که در نوروز ۱۴۰۰ از شبکه پنج سیما پخش شد. علیرضا مسعودی این سریال را در فضای مشهد و در روزهای پایانی اسفند ۶۶ روایت میکند. اکبر تحویلیان نیز تهیهکنندگی آن را بر عهده داشت.
داستان از یک موقعیت ساده شروع میشود. پدر خانواده از کسی طلب دارد. اما بدهکار به جای پول، یک تلویزیون رنگی به او میدهد. قرار است اگر پول جور نشد، تلویزیون را بفروشند. همین موضوع ساده، شروع ماجراهای طنزآمیز خانواده و اهالی محله میشود.
حمیدرضا حافظ شجری در نقش «جعفر» بازی میکند. او متولد ۱۷ دی ۱۳۸۱ در مشهد است. حافظ شجری در ۵ سالگی به نوعی نادر از رماتیسم مفصلی مبتلا شد که بر رشد جسمیاش تأثیر گذاشت. اما این مانع، او را از بازیگری دور نکرد.
مسیر ورود او به سریال نیز جالب است. او شماره کارگردان را پیدا کرد و مداوم عکس و فیلم از بازیهایش میفرستاد. علیرضا مسعودی بعدها گفت: «حمید سه سال من را پیر کرد». اما نکته مهم این است که او تنها کسی بود که کارگردان را بلاک نکرد.
جعفر آقا، همان شخصیت جعفر، به دلیل لهجه شیرین مشهدی و بازی گرم و طنزآمیزش محبوب شد. در یکی از صحنهها، او آواز میخواند و فضای سریال را شادتر میکند. بازخورد مخاطبان نشان داد که بسیاری فقط به خاطر نقش جعفر سریال را دنبال میکردند.
جواد خواجوی نیز در نقش «جواد» ظاهر شده است. او متولد ۲۴ خرداد ۱۳۷۱ است و ابتدا با ویدئوهای طنز و صداگذاری در فضای مجازی به شهرت رسید. خواجوی در سریالهایی مانند «سرباز»، «یاغی» و «آفتابپرست» نیز بازی کرده است.
«نوروز رنگی» در ۲۰ قسمت تولید شده است. این سریال فقط یک کمدی ساده نیست. مسعودی با دقت، فضای دهه ۶۰، سادگی مردم و شور و شوق آن دوران برای پدیدهای به نام «تلویزیون رنگی» را به تصویر کشیده است. این نگاه نوستالژیک، سریال را از یک کمدی مناسبتی معمولی فراتر میبرد.
در نهایت، «نوروز رنگی» برای مخاطبی ساخته شده که هم میخواهد بخندد و هم خاطره ببیند. چرا که تلویزیون رنگی در سال ۶۶ فقط یک وسیله نبود؛ یک رویداد اجتماعی بود. بنابراین سریال توانسته این احساس جمعی را با طنزی گرم و انسانی روایت کند.
علیرضا مسعودی (مشهدی) کارگردان سریال «نوروز رنگی» است و اکبر تحویلیان تهیهکنندگی آن را بر عهده داشت.
حمیدرضا حافظ شجری نقش جعفر آقا را در سریال «نوروز رنگی» ایفا میکند
داستان یک خانواده مشهدی در اسفند ۶۶ است که به جای طلب، یک تلویزیون رنگی دریافت میکنند و همین موضوع ماجراهای طنزآمیزی میسازد.
«نوروز رنگی» یک نمونه موفق از کمدی نوستالژیک است. سریال به جای تقلید صرف از طنزهای رایج، روی جزئیات فرهنگی دهه ۶۰ تمرکز میکند. تلویزیون رنگی در آن دوران یک نماد جایگاه اجتماعی بود. بنابراین سریال با انتخاب این نماد، هم خنده میسازد و هم نقد اجتماعی ملایمی ارائه میدهد. این ترکیب، آن را از یک کمدی مناسبتی سطحی جدا میکند.
💬 دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید.